Nie każdy, kto ma skrzydła, powinien już lecieć

Ten odcinek jest o drugim locie. O momencie przejścia — nie z dzieciństwa w dorosłość, ale z potencjału w tożsamość. Wracam do idei rytuałów przejścia van Gennepa, do ról (Covey bez Coveya) i do pytania, które często ignorujemy na początku drogi: czy to już czas, czy tylko presja, by wystartować? Jest tu pauza na początek nowego roku. Jest ryzyko wczesnego latania. I jest obraz lotu przez ogień — nie jako brawury, lecz jako chirurgicznej pewności i silnego rdzenia, który pozostaje niewzruszony. Ujawnienie tożsamości nie jest końcem. Jest początkiem drogi, na której dopiero uczymy się latać naprawdę. 🎧 Jeśli jesteś w miejscu „pomiędzy” — ten odcinek jest dla Ciebie.