Nie ma co się śmierci bać (Grzegorz Kwiatkowski, poeta, muzyk Trupa Trupa) / #10

Agnieszka Holland powiedziała o zespole Trupa Trupa, którego wokalistą jest Grzegorz Kwiatkowski, mój rozmówca: „To jeden z najlepszych polskich zespołów. Ich muzyka doceniana jest też poza granicami naszego kraju, np. w Stanach Zjednoczonych. Wiem, jak wypadają na koncertach na Zachodzie, co piszą o nich specjalistyczne, cenione magazyny muzyczne. Oni reprezentują muzyczną, energetyczną radość. Rock był mi bliski, kiedy był szczery i autentyczny. Wydaje mi się, że teraz takiej muzyki nie ma zbyt wiele.” Grzegorz Kwiatkowski, to nie tylko lider kapeli rockowej, która wypuściła na rynek pięć albumów. To także artysta, autor 8 tomików poezji. Laureat kilkunastu, jeśli nie kilkudziesięciu stypendiów w wielu zakątkach, większych i mniejszych, na całym świecie. To także mąż i ojciec dwóch synów, gdańszczanin, który na nowo pokochał rodzinne miasto. Nowe spojrzenie na świat wykuły dwa wydarzenia sprzed prawie pięciu lat. Narodziny pierworodnego oraz zamach na Pawła Adamowicza, prezydenta Gdańska. Grzegorz wierzy, że najbliższe dekady będą należały do miasta Neptuna. Podczas rozmowy udało nam się poruszyć cztery ważne tematy (na więcej zabrakło czasu, bo Grzegorz musiał lecieć do Oksfordu, gdzie prowadził warsztaty na temat nienawiści), które są ważne dla Kwiatkowskiego, choć tak naprawdę dotykaj wielu z nas: śmierć kultura mała ojczyzna męskość Choć podczas poruszanych zagadnień pojawiło się wiele pobocznych wątków, które są równie istotne. Przyznam, rozmowa z artystą była dla mnie ucztą intelektualną, która poruszyła mnie i poszerzyła horyzonty. Nie ukrywam także, że ucieszyło mnie to co Grzegorz powiedział na końcu rozmowy. Stwierdził, że zadawałem mu trudne pytania, a właśnie takie on lubi. Tak więc zapraszam do wysłuchania 10 (małe jubileusz) odcinka podcastu "Podróż do męskości". Życzę także dobrego dnia, wieczoru, nocy (kto wie kiedy słuchacie) i dziękuję, że jesteście i wspieracie mnie w tej podróży (https://buycoffee.to/marcindybuk) Dziękuję także Tomaszowi Snak Kamińskiemu za realizację odcinka. Marcin Dybuk