نشست ۶۳ -کیخسرو۳۱ دوازده رخ۸

 ششم بیژن گیو و رویین دمانبه زه برنهادند هر دو کمانچپ و راست گشتند یک با دگرنبد تیرشان از کمان کارگربه رومی عمود آنگهی پور گیوهمی گشت با گرد رویین نیوبر آوردگه بر بر او دست یافتزمین را بدرید و اندر شتافتزد از باد بر سرش رومی ستونفروریخت از ترگ او مغز و خونبه زین پلنگ اندرون جان بدادز پیران ویسه بسی کرد یادپس از پشت باره درآمد نگونهمه تن پر آهن دهن پر ز خونز اسب اندر آمد سبک بیژنامر او را به کردار آهرمناکمند اندر افگند و بر زین کشیدنبد کس که تیمار رویین کشیدبرفت از پی سود مایه به بادهنوز از جوانیش نابوده شادبر اسبش به کردار پیلی ببستگرفت آنگهی پالهنگش به دستعنان هیون تگاور بتافتوز آن جایگه سوی بالا شتافتبه چنگ اندرون شیر پیکر درفشمیان دیبه و رنگ خورده بنفشچنینست کار جهان فریبپس هر فرازی نهاده نشیبوز آن جایگه شد به جای نشانبه نزدیک آن نامور سرکشانهمی گفت پیروزگر باد شاههمیشه سر پهلوان با کلاهجهان پیش شاه جهان بنده بادهمیشه دل پهلوان باد شاد