Nuh'a Gemi Resimleri- Cahit Koytak

Gençtim, şiire hevesim vardı Büyük sözlerden utanmıyordum henüz Alnım kırış kırıştı daha o yaşta Bir nalbant çırağı kadar sıkıntılıydım Çöl gemileri yapıyordum Uçan gemiler Bej üstüne lacivert duygular Ruhumda, Yelkenlerine su renginde atlar koşulmuş İçimizin karanlığından türemiş Sayısız hayaletin, Cinlerin, ifritlerin Kum üstünde iterek yürüttüğü Can sıkıntısı ve boğuk neşidelerle yüklü Sahra gemileri... Kaleleri yıkan, Şehirleri, ehramları yutan Şiir sefineleri... Eğilip taş gemiden bakıyorum şimdi Bekliyor gemi Çelik kasların sabrıyla öyle masum ve davetkar Bütün yükümüzü almaya hazır Önce kuşlarımızı uçurup, dallarımızı budayıp Gövdelerimizi soyan, Sonra her boya uygun Bir çarmıh mıhlayan Çarmıh mı dedim, bağırdım mı? Bunu yolcular duydu mu? Yoksul günümüzün dumanları içinde, Kaynıyor yukarıda kazan Kaynıyor ve taşıyor Göz oyuklarımıza Batan şehirlerin kumu dolmuş Asık suratlarla geçiyoruz koridorları Yorgun, inançsız Gün batımının tabanıyla ezilmiş, Gözden çıkarılmış, Yorgun develerimizin, Biçimsiz atlarımızın üzerinde, Mağlup omuzlarımıza sitemle Göğün ağırlığını indiren, Gözdağı veren, Meş'um çığlıkları içinde Oturmak istiyorum, Biraz sıkışır mısınız? Bakın ellerim dolu Ellerim, ceplerim ve kafam Yolcuyum, sorulur mu, nereye gidiyor bu gemi? Biraz sıkışır mısınız? Ruhumu kurtarmaya çalışıyorum Dualarla, susarak, somurtarak Ve gizlenerek kıyı bucak Biz, zavallı küçük sırlar - Biz zavallı sırlar, Biraz sıkışır mısınız? Öleceğim, efendim Bir gün mutlaka öleceğim Ama beşkırkbeş vapuru, Kim durdurabilir onu? Beşkırkbeşte kalkacak yine Biraz sıkışır mısınız? Günahlarım, Tövbelerim, sadakalarım Heveslerim, erdemlerim, başarılarım Kâğıtlarım, muskalarım, madalyalarım Ruhum, cesedim, göz yaşlarım Burda, büyüğüm burda küçüğüm Burda büyüğüm Buraya, sığarım buraya Sığarım, buraya sığarım Biraz sıkışır mısınız? Sıkışır mısınız? Biraz sıkışır mısınız? Kalkıp, bazı fikirleri, bazı hacimlere Koymam gerekli Aklı sicimlerle bağlamam, Kamçılamam, kamçılamam Günlük hayatı balkondan yuvarlamam Delilleri yok etmem, hatıraları yakmam Gerekli Gidip katipleri uyandırmalı Karıncaları yuvadan çıkarmalı Gemiye katılsınlar Ve önsezisini eşeğimin, Almam gerekli Önce, 'Gemiye bakmak' için Su, Ağaç, Ve derinlik, Sonra 'Gemiden bakmak' için Düşünceyi kaptan köşküne koyuyorum Hayâlgücünü güverteye Uykuyu yelkenlere Ve ölümü, dümene Sonra inip gemiye kıyıdan bakıyorum Ve bu...fazlasıyla insanbiçimli Uykuyu çocuklara ayırıyorum Gençliği, annelere babalara Umudu gemiden bakanlara bırakıyorum Korkuyu kıyıdan bakanlara Tufanı, kendime ve biletsiz yolculara