نوح و کشتی نجات: فرمانِ خدا / فصل هفتم

خداوند به نوح فرمود تو با تمام اهلِ خانه‌ات داخل کشتی شو زیرا در این زمان فقط تو در حضورِ من پرهیزکار هستی. از تمام چارپایانِ پاک از هر کدام هفت نَر و هفت ماده و از چارپایان ناپاک از هر کدام یک نر و یک ماده و از پرندگانِ آسمان نیز از هر کدام هفت نر و هفت ماده با خودت ببر تا از هر کدام نسلی روی زمین باقی بماند؛ زیرا من هفت روز دیگر و به مدتِ چهل شبانه روز باران می‌بارانم. پس از هفت روز تمام چشمه‌های عظیم زیر زمین شکافته شد و همه روزنه‌های آسمان نیز باز شد و به مدتِ چهل شبان‌روز باران بارید. آب به قدری زیاد شد که کشتی از زمین بلند شد و بر روی آب به حرکت درآمد؛ آب تمام کوه‌های بلند را پوشانید و به اندازه هفت متر از کوه‌ها بالاتر رفت و همه چیز را پوشاند. هر جنبنده‌ای که روی زمین حرکت می‌کرد شامل انسان، چارپایان، خزندگان و پرندگانِ آسمان، همه مردند. خدا هر موجودی را که روی زمین بود نابود کرد؛ فقط نوح با هرچه در کشتی با او بود باقی ماند و آب به مدتِ ۱۵۰ روز زمین را پوشانده بود.