O dzieciach, które dorosły (bo musiały) zbyt wcześnie. DROGOWSKAZY

Dzieci w roli dorosłych - wykazujące się rozwiniętymi ponad wiek umiejętnościami radzenia sobie z problemami codzienności - postrzegane są jako dzielne, pomocne, lojalne, jako mali bohaterowie, z których rówieśniczki i rówieśnicy powinni brać przykład. To dzieci, które wcześnie (zbyt wcześnie), uczą się pracować, zarabiać, opiekować się chorym członkiem rodziny, być powiernikiem problemów rodzica/rodziców (uzależnionych np. od alkoholu). Dzieci w roli dorosłych, to te, które swoje dziecięce potrzeby i naturalny rozwój musiały w pewnym momencie zostawić na rzecz „pseudo-dorosłości”. Dzieci w roli dorosłych to te, które z trudem odnajdują się w prawdziwym, dorosłym życiu. Jakie są przyczyny i skutki parentyfikacji? Czy będąc jej ofiarą, może szczęśliwie ułożyć sobie dorosłe życie? W jaki sposób, bolesne doświadczenia związane z parentyfikacją wpływają na związki i relacje międzyludzkie w wieku dorosłym? W studiu Drogowskazów, z Michałem Poklękowskim jest Marlena Ewa Kazoń, psychoterapeutka traumy i terapeutka par z Warszawy.