O NAŚLADOWANIU CHRYSTUSA - NIECODZIENNIK ODC. 170

Tymczasem Jezus, rozpoznając myśli tłumu gromadzącego się wokół Niego, polecił uczniom, by zabrali Go na drugi brzeg jeziora. Tam spotkał uczonego w Piśmie, który, uważając się za Jego ucznia, powiedział: - Nauczycielu, pozwól, że będę Ci towarzyszył wszędzie, gdzie tylko pójdziesz lub się zatrzymasz. Na to Jezus rzekł: - Przyjacielu, czy przemyślałeś koszt takiej decyzji? Lisy bowiem mają swe nory, a ptaki swoje gniazda, lecz ja, będąc człowiekiem, nie mam na Ziemi własnego miejsca. Z kolei inny z Jego uczniów, odpowiadając na wezwanie do pójścia za Nim, tak rzekł: - PANIE, daj mi czas do chwili, aż ojciec mój zestarzeje się i umrze, a wówczas chętnie pójdę za Tobą. Lecz Jezus tak mu odparł: - Na nic się nie oglądaj! Troski o światowe sprawy zostaw tym, którzy są duchowo martwi! Ty zaś ruszaj ze mną, aby Dobra Wiadomość o Bożym Królestwie została ogłoszona wszystkim! MATUSZ 8, 18-22 (NPD)