O odwadze do bycia nieprzystosowanym

Zapraszam Was do wysłuchania moich refleksji po spektaklu „Biała Bluzka” w wykonaniu Krystyny Jandy, autorstwa Agnieszki Osieckiej, w reżyserii Magdaleny Umer. To kultowy monodram z lat 80., który – jak się przekonacie – nadal jest aktualny. Odnajdujemy w nim archetypowy motyw człowieka wrażliwego na absurdy rzeczywistości. W odcinku wspominam również o filmie „Drobiazgi takie jak te” z Cillianem Murphym, który dotyka tematu podążania za sobą wbrew naciskom społecznym. O tym, jak te dwa dzieła się ze sobą łączą i co możemy w nich odnaleźć dla siebie, dowiecie się z tego odcinka.