Oblomov- İvan Gonçarov/ Posta Kutusundaki Mızıka- A. Ali Ural

''Gözler, ruhun gücünü gösterir.'' Neden kahraman değilim? Ne kadar çok kelimelerim var. Şimdi artık tabiat ruhani bir sessizlik içinde. İnsanın yaratıcı düşüncesi hızlanır; şiir dünyası zenginleşir, gönülde sevgiler daha ateşli, dertler daha acı olur. Kötü ruhlar da, günahkar düşüncelerde daha çabuk gelişir. Şimdi kibritini çak ve bana insanların birbirlerinin acılarından nasıl zevk alabildiklerini anlat. Ne güzel olurdu değil mi? Yanlış bildiğimiz her şeyi unutsak, sadece doğrular kalsa. Büyümemek ve oyun oynar gibi yaşamak tutku olmuş sende. Ben de oyun bozan olmak istemediğim için gitmekten bahsediyorum. Çünkü bazı oyunlar seyredilmez. Ya dahil olunur, ya da çekip gidilir. Ortası yoktur. Az önce olmasıyla on sene önce olması arasında bazen hiçbir fark olmuyor. Çünkü bilirsiniz, takvimlere bakarak tayin edilen zaman, sadece buz gibi bir matematiktir. Oysa özlemekler sayılmaz. Özlemekler bilhassa yalnız kaldığınızda gelir ve sıratınıza kürekle vurur. Bir körün parmak uçları kadar hassasına az rastlanır kalbin. Peki ama hangisini seçmeliydi? İşte asıl soru buydu. Mantığın sesi her zaman doğru yolu mu gösterir? Bunlar tam olarak nedir? Nedir, seni uykularından vazgeçirecek şeyler? Sevgili Dost, Bulunduğu durumun farkında olmamak, her durumdan daha kötüdür. Bugün yeni bir şey yap. Bir iyilik kendine. Gazete bayisine uğrama, işe gitme, okula da. Bugün evin elektriklerini kes, ekrana düşmemek için. Kuş sesleri var, radyonu açma. Bugün kışlıklarını kaldır, çıkar yazlıklarını. Sahile in, çöz kayıkları. Bir iyilik yap kendine. Sigaranı güneşle yak ama yaklaşma. Martılara balık tutmayı, Denize sakin olmayı öğret. Kaptanın kızını teselli et, balonlar patlasa da. Sevgili Dost, Eğer yeryüzündeki bütün elleri bir masanın üzerine koysalar, elini bulabilirdim onların içinden. Sevgili Dost, Bugün yeni bir şey yap; bir iyilik kendine. Belediyede işçiysen bile, dikeceğin çiçekleri koyup bir yana, uzan toprağın koynuna. Seni gören her işçi bıraksın o gün işini. Öbek öbek uyumaya gelsinler, rüyalarını anlatsınlar sonra patrona. Bir sağa, bir sola gidip dokun her şeye. Ağaçlara, kuşlara dokunamasan da; denize, balığa tutunamasan da.... Sevgili dost, Her defasında bu iki kelimeyle başlıyorum mektubuma. Çünkü bu iki kelimeden her biri, gücünü diğerinden alıyor. Sevgili olunmadan dost, dost olunmadan sevgili olunmuyor. Eğer bir ruh beraberliğiyse dostluk, iki ruhu bir kılan nedir? Nedir bileşik kaplardaki su seviyesinin sırrı? Demek, "Dost insanın bir ikinci kendisidir. " Demek, "Sevgi hiç ayırt etmez; sevenle sevilen aynı şeydir. "