Odc. 7: Elżbieta Ficowska. Historia ocalenia z getta warszawskiego

Podcast „Edukacja przeciwko antysemityzmowi. Uczyć się z przeszłości, aby zrozumieć współczesne wyzwania. Multimedialny zestaw edukacyjny”, w ramach europejskiego programu „Obywatele, równość, prawa i wartości”. Elżbieta Ficowska i Cezary Harasimowicz na spotkaniu z uczniami sejneńskiej szkoły podstawowej. Odcinek o życiu Elżbiety Ficowskiej, historii cudownego ocalenia od śmierci w getcie warszawskim. o ludziach, takich jak Irena Sendlerowa, którzy ryzykując życiem, ratowali Żydów skazanych przez nazistów na śmierć. Rozmawiają Elżbieta Ficowska i Cezary Harasimowicz w Białej Synagodze w Sejnach w 2023 roku. Elżbieta Ficowska (ur. 5 stycznia 1942 w Warszawie) – polska działaczka społeczna, pedagog, autorka książek dla dzieci, które wydawała pod nazwiskiem Elżbieta Bussold. Posługiwała się też pseudonimem Irena Borowiecka. Urodziła się w getcie warszawskim jako Elżbieta Koppel, córka Josela i Heni z domu Rochman. Z inicjatywy Ireny Sendlerowej, jako półroczne niemowlę została przewieziona na aryjską stronę w drewnianej skrzynce, ukrytej na wozie pełnym cegieł. Jej "metryką" jest srebrna łyżeczka, z wygrawerowanym imieniem i datą urodzenia. W 1970 ukończyła Wydział Psychologii i Pedagogiki Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 2002-2006 pełniła funkcję przewodniczącej Stowarzyszenia Dzieci Holocaustu. Zajmowała się m.in. edukowaniem społeczeństwa, a w szczególności młodzieży na temat historii Holocaustu i innych związanych z tym tematem działań. Była żoną Jerzego Ficowskiego.Odcinek podcastu przygotowany przez Fundację Pogranicze.Sfinansowane ze środków UE. Wyrażone poglądy i opinie są jedynie opiniami autora lub autorów i niekoniecznie odzwierciedlają poglądy i opinie Unii Europejskiej lub Europejskiej Agencji Wykonawczej ds. Edukacji i Kultury (EACEA). Unia Europejska ani EACEA nie ponoszą za nie odpowiedzialności.Sfinansowane ze środków UE. Wyrażone poglądy i opinie są jedynie opiniami autora lub autorów i niekoniecznie odzwierciedlają poglądy i opinie Unii Europejskiej lub Europejskiej Agencji Wykonawczej ds. Edukacji i Kultury (EACEA). Unia Europejska ani EACEA nie ponoszą za nie odpowiedzialności.