''Okuyarak öğreneceksin. Ama severek anlayacaksın.''

Saadet zamanı Avluya doğru oturmuşuz Sen ve ben Endamımız çift, Suretimiz çift, Ruhumuz tek, Sen ve ben Bulandıran palavralardan azade, gamsız bir keyif Sen ve ben, Ne sen varsın ne de ben, Bir olmuşuz aşk elinden Bu dünyada senin gibi temiz biri yok Güzel yok, Latif yok, Tezcanlı yok Bu yolda çok olur dil uzatmalar Sen bizle nasılsın? Artık korkuya mahal yok Hata yapmak bizde istemediğin kadar Kötü şöhret, aşk, coşku, sarhoşluk çokça var Bunların arasında maksat sensin Yakınma hiç boşuna Sen varsan, her şey var Hoştur bana senden gelen İnsanın değeri ne ile ölçülür; bilir misin? Aradığı şeyle! İnsan neyi ararsa ona layıktır Senden taze Senden yeşil olmaz bahar Senden daha parlak olamaz mehtaplar Senden güzel uyanan seher yoktur! Senden daha tatlı bir şeker nerde var? Sen cansın, Sen cihansın Cihan, ancak seninle hoştur. Hoş olmayan her şey, seninle hoştur Güzeldir Huzurludur Her kim ki azda çokta gözü yok Zenginlikmiş, Yoksullukmuş derdi yok Hiç gökyüzü, Kendi başından dönme sevdasını çıkarabilir mi? Yeryüzü de teninden titremeyi hiç giderebilir mi? Göklerin yolu, senin gönlündedir Gönül, senin yerini tutacak bir kimseyi asla aramaz Senin vuslat gülünden başka, hiçbir gülü asla koklamaz Aşkta konuşma, aşktan bahsetme yoktur Aşkı yaşamak vardır Aşkta inlemek, Gözyaşı dökmek vardır Bu gözyaşları sana kafidir Ey sevgili! Nu-Man O To/ Divan-ı Kebir- Mevlana