''Öldürmenin zor olduğunu mu düşünüyorsun? Bir şeyi iyileştirmeyi dene.''

Kadere inanır mısın? -Hayır. Neden? -Çünkü hayatımı yönlendiremediğimi düşünmeyi sevmiyorum. Geçmiş günleri mi düşünüyorsun? -Hayır, o günleri değil. Yalnızca o günlerde hayalini kurduğum yaşamı özlüyorum. Hayat hep böyle zor mudur, yoksa sadece çocuk olduğunda mı böyle gelir? En içten dilediğimiz şeyler, acılarımızdan doğmuş olanlardır. Vücudun haraplığı zekanın olgunluk zamanına tesadüf eder. Manasız çocukluk, tatsız gençlik, şen olgunluğa hazırlanmaktan başka bir şey değildir. Hayat sana küçük şeyleri sevdirir. Olgunlaştıkça büyük şeylere sahip olma isteğini bırakıp, küçük şeylere değer vermeye başlarsın. Yalnız başına sinemaya gitmek, sakin bir uyku, yeterli bir beslenme ve kaliteli zaman geçirme. Hayat hep zordur. Ama yalnız başına kalmayı bilmediğin sürece. İnsan nedensiz bir şey yapamaz mı? -Nedensiz bir şey yoktur.Geçirdiğin kötü günler sana ders olmuştur,mutluluğun değeri böyle bulunur. Fakat tecrübe en mantıklı ve en makul testtir. Ama bazen bizi yanıltabilir. ''Akıllı bir adam yalnız kendi tecrübelerinden, daha akıllı bir adam başkalarının da tecrübelerinden yararlanır," demişler. Bana yük olan duygularım neler? Bir insanın, bir insana verebileceği en pahalı hediye, ona ayırabileceği zamandır. Bazı insanları kırmamak için vereceğin her taviz, seni daha kırılgan, karşındakini ise daha cüretkar ve hadsiz yapar. Bir şeyin öyle olduğuna duyulan sarsılmaz inanç, o şeyi öyle yapar mı? Yapabilir. Bu mümkün. Çiçeklerin çöpten daha güzel olduğuna sinekleri ikna edemezsin. Öldürmenin zor olduğunu mu düşünüyorsun? Bir şeyi iyileştirmeyi dene. Asıl zor olan budur. Bu sabır gerektirir. Bir şeyi iki saniyede kırabilirsin. Ama onu düzeltmek, sonsuza kadar sürebilir.