''Ölmen yerine seni geri dönüşüme sokalım. Gel, bu bedenden ikinci bir yaşam çıkaralım.''

Kimi sevdiyse insan, ona benzedi Kimi anlamak, Bilmek istediyse, ona dönüştü Baskı kurdukça, esir düştü İyi niyetlerinin en dibinde acıyla başbaşa kaldı Sevgi tutsak oldu, Güneş gölge oldu... Belkide sahiplenmek değil , vazgeçebilmek özgürlüğü getirirdi Anlamadı insan Tutuklu kaldı Zorladı Kuşlar gibi göçemedi Esir kaldı kendi kalbinde Her şeyi bitirmemeli hayatta Bazı şeyler hep yarım kalmalı Bazen son nokta hiç konmamalı Acılar hayatın bir parçasıysa eğer, İz bırakmalı insanda Unutmamalı... Bir damla yaş olmalı yanağında... Vedalar ayrılıklarla son bulmamalı, Bir adım daha attığında, Geriye son bir kez dönüp dönmemek, Ardına bakıp bakmamak tereddütünde kalmalı.-Gitmekle kalmak arasında. Üç noktayla biten cümleleri seviyorum, Bardağımda yarım kalan çayımı, Yarım sigaramı, İki dudakla yürek arasında kalan, söylenmemiş sözleri, Yarım kalan aşkları, İsimler önemsiz.... Gelip ağladığın taşlar, sandığın taşlar değil, Gözünün gördüğü insan, Gördüğünü sandığın insan değil Ben benim desem, ben, ben miyim? Söylesenize ben kimim? Farzet ki dünyada istediğin gibi yaşamışsın, sonu ne? Farzet ki, bu ömür kitabını okuyup hatmetmişsin, sonu ne? Farzedelim ki, bu dünyada yüz sene gönlünün dilediği gibi yaşamışsın Ve farzet ki yüz sene daha yaşayacaksın... Sonu ne? Dünyayı gördün Her ne gördünse, hiçtir Ne söyledinse, Ne dinledinse yine hiçtir Baştan başa ufuklarıda dolaşsan yine hiçtir Eve kapanıp oturarak yaşadınsa, yine hiçtir Sen, Elde ettiğin şeyler için nasıl bir bedel ödediğini düşünüyorsun? Ya elde edemediklerin için? Sırf biraz geride kaldım diye moralini bozma Kimse ile yarışa girme Birini geçmen demek, zamanında bitiş çizgisine varman demek değil Ya o başaramazsa? Birini geçeceğim diye yoldan gözünü ayırma lütfen. Hayat, arkadaşlarına karşı yarıştığın yüz metre koşusu değil Hayat, kendine karşı yarıştığın ömürlük bir maraton Arkadaşlarını geçmeye odaklanmak yerine, önce endi benzersiz rengini keşfetmeye çalış Koyduğumuz kurallara karşı gelen daima zihnimizdir, ruhumuz değil İnsan bilmediğinden korkarmış ya, o durum Aslında köpekten korkmak gibi...Ta ki, senin de bir köpeğin olana kadar Ruh insanla, kalbi aracılığıyla konuşur Eğer aklın başka şeylerle meşgulse, o sesi duyamazsın Okuyarak öğreneceksin Ama severek anlayacaksın Sevgili dostum, Bedel ödemekten korkma, bedel ödemeden her şeyi bilenlerden olma. Düzeltmek, yapmaktan daha çok zaman alıyorsa, biz buna hata diyoruz. Hata yapmalısın. Zaten en büyük sorun hata yapmamak ya da yaptığını anlamamak. Birine kötü bir laf mı çıktı ağzından, devamını getirme. Birinin canını mı yaktın, dur. Dur Ve daha da öldürme onu. Bir hatan, diğerine sebep olmasın. Kaybettiğin o şey "sen" olmasın. Korkuyoruz Hayattan, ölümden veya hiçlikten değil Hiç var olmamışız gibi o ışığı harcamış olmaktan... Deha bir hazne gibidir tıpkı. Ne kadar çabalarsan çabala, ebatları kolay değişmez. Belli bir miktarda su alır, fazlasını değil. Evinin alevler içinde kaldığını gören bir adam korkudan normalde yerinden oynatamadığı eşyaları bir anda kaldırsa, Gördüğü hakarete sinirlenen bir adam altı kişiye birden posta atıp da onları bir güzel döverse buna zayıflık denebilir mi? Başındaki zorbalar yüzünden inim inim inleyen bir halk, günün birinde, zincirlerini kırıp ayaklansa, sen onlara zayıf bir halk diyebilir misin? Sevgili dostum, Direnç göstermek güçlü olmaksa, Direnç göstermenin en yüksek seviyesi neden zayıflık olsun? Ölmen yerine seni geri dönüşüme sokalım. Gel, bu bedenden ikinci bir yaşam çıkaralım.