ÖMER (R.A.)’İN KITLIKLA MÜCADELESİ-19 HAZİRAN 2025-MEVLANA TAKVİMİ

Hz. Ömer (r.a.)’in halifeliği döneminde büyük bir kıtlık meydana gelmişti. Hz. Ömer (r.a.) insanların yaşadığı sıkıntı ortadan kalkıncaya kadar et ve yağ yememeye yemin etti. Yaptığı şu sözü ile adaletli bir kanun koyduğunu insanlara duyurdu: “İnsanlara dokunan sıkıntı bana da dokunmazsa, ben halkımın işleri ile nasıl ilgilenmiş olurum?” Sahabeden Yezid bin Eslem (r.a.) şöyle diyor: “Kıtlık yılında Allâh (c.c.) müslümanların sıkıntısını gidermeseydi, biz Ömer’in müslümanların durumuna olan üzüntüsünden dolayı öleceğini sanıyorduk.” Hz. Ömer (r.a.) Şam, Filistin, Irak ve Mısır’daki valilerine mektup yazarak onlardan yardım istemişti. Halifenin mektupları gayet kısa, fakat etkisi derin mektuplardı. Mektuplarda aynen şöyle deniyordu: “Allâh’ın selâmı üzerine olsun! Selâmdan sonra derim ki: Sizler ve berâberinizdekiler yaşıyorken, beni ve berâberimde olanları helâk olmuş olarak görmek ister misin? Mümkün olduğu halde Hz. Ömer bir takım emirler verme cihetine gitmedi. Onun yaptığı sevinçte ve kederde yardımlaşmanın zorunluluğunu ortaya koyup başka yerlerde yaşayanlarla Medine’de yaşayanlar arasında bir karşılaştırma yapmaktan ibaretti.İyiliği de kötülüğü de paylaşmak, adaletin tâ kendisidir. Bir kısım insanlar açlık içerisindeyken diğerlerinin tok yaşaması İslâm’da olmayan bir şeydir.” Hz. Ömer (r.a.)’in yardım mektuplarına her taraftan cömertlik ve kerem yüklü ihsanlar gelmeye başladı. Hz. Ömer (r.a.) bir yardımlaşma kanunu koymuştu ve şöyle diyordu: “Şayet insanların geçimini sağlayacak bir şey bulamazsam, imkânları yerinde olan her eve; evdeki insan sayısı kadar kimseyi yanlarına alarak bir kişinin yiyeceğini iki kişi yemek suretiyle gıdalarını paylaşmalarını emrederdim. İnsanlar bir karın doyuracak şeyi bölerek yarısını bir başkası ile paylaşmakla ölmezler.”(Muhammed Şaravî, Cennetle Müjdelenen On Sahâbî, s.60-62)