Ömür Hanımla Güz Konuşmaları 2- Şükrü Erbaş

Kurşun aktı kulaklarıma. Belirsizlik güzeldir de, örneğin, kesinlik çirkin. Sessizlik, her zaman iyidir. Düş gücü, iç zenginliği verir insana. Dünyanın usul usul ağaran o puslu sabahları, ve günün turuncu tülleriyle örtünen dingin akşamları bu yüzden etkiler bizi, duygulandırır. Anlık izlenimler, sürekli görünümlerden her zaman daha güçlü, kalıcı ömürlüdür...Alışkanlıklar öldürür güzelliğimizi, bizi değişmek için çirkinleştirir de. Kimse düşlerine yetişemez ve kimse geçemez gerçeğini bir adım bile; bu yüzden sıkıntı verir. Biz hepimiz dikenli tellerle sarılıyız. Her ilişkide bir parçamız kalır ve bölüne bölüne biteriz de...En büyük hünerimiz kendimize karşı olmak, aykırı yaşamaktır. Acı kaynaklarımızı ellerimizle yaratarak...Kıyılarımız, duygularımızın boyunda; derinliğimiz, aklımızın ölçüsündedir; Ufuklarımızsa sisler içinde...O kıyısız gökyüzü nasıl sığar küçücük gözlerimize? Nasıl gizleriz? Dünya bir testidir, de, Ömür hanım; Ömür, bir su...Sızar iğne ucu gözeneklerinden zamanın, Bir içim serinlik, bir yudum mutluluk için. Sars aklımın cılız ayaklarını, kuşat beni. Değişik şeyler söyle ne olur, yeni bir şeyler söyle! Yıldım ömrümün kalıplarından. Beni duy ve anla. Yağmur dindi Ömür hanım. Gökyüzü masmavi gülümsedi yine. Doğa aynı oyununu oynuyor bizimle. Umudun ucunu gösteriyor usulca, iyimserliğin ışığını süzüyor mavi atlasından. Ne aldanış! Bulutların rengi mavi-beyaz mıdır, kurşuni-külrengi mi yoksa? Gökyüzünü öpmek isterdim Ömür hanım, gözlerimle değil, dudaklarımla. Yoruldum bulutları kirpiklerimde taşımaktan. Delilik mi dedin? Kim bilir...Belki de yerde sürünmenin bir tepkisidir bu, ya da ne bileyim bilinçsiz bir aykırı olmak duygusu. Gökyüzü de olmak isteyebilirdim değil mi? Kim ne diyebilir ki? Kimseler görmedi Ömür hanım, bu dünyadan ben geçtim. İçimde umudun kırk kilitli sandıkları, elimde bir avuç düş ölüsü yüreğim -içinde senin ve benim ağırlığım Beni cam kırıklarıyla anımsasın insanlar, savrulan bir yaprak hüznü ve dağınıklığı ile... Ezilmiş bir gül hüznü var yüreğimde İçimde bir çocuk, yalın ayak koşuyor yaşlılığa doğru, Sahi yaşlılık, derin bir iç çekiş, yanılmış bir çocukluk olmasın Ömür hanım?