Önce İyiliğin Vardı Senin- Taner Sarıtaş

İlkin senin iyiliğinden başlamak gerek anlatmaya Taşra birkaç yıl daha taşraydı o zamanlar Döner kapıların nispeten acemisiydik Büyük kentler birkaç yıl daha az kalabalık, Ve dar Bir selam, hayatın patikasından geçince anıya dönüşür Masanın üstünde kitaplar Ve yerde gözlerim Çocukluğumda kaybettiğim bir şeyi aranıp durur Oturulur... biraz konuşulur Yürüdüm, Bir güze vardı sürdüğüm bütün izler Yürüdüm, Çetin kış... Yürüdüm, Neşeli bahar Yürüdüm... Durgun yaz ve yine güz Sen bir göl kenarında susmayı öğretirken çiçeklere, kuşlara Ben kentin içinde İlkin senin iyiliğinden başladık anlatmaya Çünkü ne olduysa senin iyiliğinden sonra oldu İyiliğin hiç kaybolmayan bir şey gibi, orada duruyordu