Onder Trump is klimaatverandering letterlijk een verboden woord

Met een presidentieel decreet zette Trump zijn milieubeleid deze week kracht bij. Het is, net als de vorige decreten, vooral een intentieverklaring. Hij bevestigt nog eens wat hij wil. En dat is op klimaatgebied behoorlijk rigoureus. Hij veegt in een beweging Obamas klimaatbeleid helemaal van tafel. Of zoals Stephen Colbert het verwoordt: 'Volgens mij heeft hij zojuist Florida aan de zee teruggegeven.' Trump zei tijdens zijn campagne al duidelijk dat hij voor banen kiest, en niet voor het milieu. En Trump verkoopt die boodschap nog steeds met verve. Hij wil die arme mijnwerkers helpen, die mannen die zo hard willen werken, maar geen baan meer hebben. Wie kan daar nu tegen zijn? Klimaatverandering is een hoax bedacht door Chinezen, en het bevorderen van schone energie is een oorlog tegen kolen. Trump is slim met woorden en creatief met de waarheid. De Marketeer in Chief heeft het bijvoorbeeld steeds over clean coal in plaats van gewoon kolen. Op de ministeries gaat hij nog een stap verder. Er is een soort klimaatcensuur. Ambtenaren op de internationale afdeling van het Energy Department mogen het woord klimaatverandering niet meer gebruiken. Hetzelfde geldt voor termen als emissiereductie en het akkoord van Parijs. Deze poolonderzoeker ziet dat het niet langer alleen de poolkappen zijn die wegsmelten. Ook websites van de Amerikaanse overheid, vol belangrijke data over klimaatverandering, verdwijnen sinds Trumps aantreden als sneeuw voor de zon. Deze onderzoeker hoopt dat iemand ze opgeslagen heeft. Het is niet toevallig dat Trump zo duidelijk kiest voor fossiele energie. Veel van die kolengebieden zijn ook belangrijke swing states tijdens verkiezingen. Gebieden vol met teleurgestelde, werkloze kiezers. Trump belooft dat al die verloren banen weer terugkomen en iedereen weer werk krijgt. Die boodschap komt aan. Bij elke nieuwe baan op het platteland van Pennsylvania of Virginia gaat de vlag uit. Maar kan je die banen wel terugbrengen? Trevor Noah van de Daily Show rekent voor dat nieuwe energie tien keer meer banen oplevert dan de oude kolen. Als je Amerika echt great wil maken, dan moet je vooroplopen, zoals Amerika altijd gedaan heeft. De wereld verandert, dan kan je er maar beter aan mee doen. Dat is ook het echte Amerika, stelt Noah. Het land dat nieuwe dingen uitvindt. Dat van kaars naar gloeilamp ging, van paard en wagen naar vliegtuig, het land van vooruitgang. Wat als Kennedy nostalgisch had teruggekeken naar vroeger op het moment dat de Russen de ruimte ingingen? Niet vooroplopen is volgens hem on-Amerikaans. Noah heeft daar een punt. De wereld ontwikkelt verder, en of het nou om kolen of om handelsverdragen gaat, isoleren is hetzelfde als je hoofd in het zand steken. Daar schiet niemand wat mee op. Ook niet die mijnwerkers die door automatisering en de teruglopende vraag naar kolen weer heel snel terug bij af zullen zijn.  Tenslotte nog een podcast-tip: S-town is in een paar dagen al 10 miljoen keer gedownload. Het vertelt op magnifieke wijze het verhaal van een klein plattelandsdorpje in Alabama, en een mysterieuze dood. Alleen de excentrieke, mysterieuze hoofdpersoon John B. Mclemore 'Its a clusterfuck of sorrow' maakt deze podcast al de moeite waard. Maar ook het beeld dat wordt neergezet van dit plaatsje in het Amerikaanse Zuiden waar iedereen de hoop heeft opgegeven (Trump country dus) is fantastisch. Ik schreef er dit blog over. Geen zorgen, er staan geen spoilers in.See omnystudio.com/listener for privacy information.