Onun Işığı Vurmazdan Önce- Mevlana

"Onun ışığı vurmazdan önce, ölü bir nakıştım sadece taş duvarlarınızda. O, elindeki yay ile vurmazdan önce tellerime; hep aynı nağmeyi çalıp söyleyen, kendi sesine yabancı bir kuru rebaptım. Ben onun avucunda bağlar, bahçeler ağaçlar görür; deryalar gibi geniş, deryalar kadar berrak sular görürüm. Onun avucunda çıkan ağaçların gölgesinde dinlenirim. Lâkin siz bunların hiçbirini göremezsiniz." Ben kim olduğumu biliyorum da, o benim güneşim olduğunu biliyor mu? Varsın, bilmesin...