Opinie | Luie beleggers zijn arme beleggers

Mensen en dus ook beleggers hebben sowieso de neiging om snel ergens patronen in te zien. Ik laat tijdens colleges graag een grafiek zien met een data serie van dobbelsteen gooien. Daar zijn mooie patronen te vinden met steunlijnen, weerstanden en trends. Ik ben wel eens zo geniepig geweest om aan een technische analist deze grafiek te geven en te vragen naar zijn conclusies van dat aandeel. Mea culpea. Want ieder technisch patroon is puur toeval. De correlatie is soms gewoon stuk Een van de aardigste correlaties is die van de goudprijs met de reële rente. Logisch dat hier een verband tussen zit. Beide worden gezien als een bescherming tegen inflatie. De laatste paar weken lopen deze prijzen uiteen. Dat betekent dat of goud te goedkoop is of de rente te laag. Een andere mogelijkheid is natuurlijk dat de correlatie gewoon stuk is. Of dat er andere factoren zijn die een grotere invloed op de goudprijs hebben. Een ander mooi voorbeeld is de correlatie van de rente en koersen van onroerend goed fondsen. Deze correlatie werkte decennialang perfect. Logisch, hoe lager de rente, hoe hoger de stabiele huurstroom wordt gewaardeerd. Dit soort verbanden maakt beleggers lui. Het werkte al zo lang dat beleggers niet verder kijken dan hun neus lang is. Totdat die huurstromen niet zo stabiel meer blijken te zijn. Veel beleggers bleven onroerend goed kopen vanwege de lage rente, maar vergeten dat huurstromen niet meer goud garant zijn. Al ver voor de corona uitbraak bleek dat online shopping de retailsector structureel veranderde. Vanzelfsprekend prachtig Een andere mooie correlatie is die van Shell met de olieprijs. Dit verband is vanzelfsprekend prachtig. Maar toen Shell op 10 euro stond, had iedereen wel een verhaal klaar dat oliemaatschappijen ten dode waren opgeschreven. In november ging de koers echter met 32 procent omhoog, de grootste sinds 1973. En daarna zie je gelijk weer de eerste upgrades van analisten voorbij komen. En toegegeven wie genoeg research doet weet dat de prijs van olie en die van Shell niet altijd synchroon loopt. In 1986 bijvoorbeeld daalde de olieprijs van 40 naar 15 dollar per vat, maar ging de koers van Shell met 20 procent omhoog. Dat kan ook. Dus de volgende keer dat u weer zon mooie simpele grafiek voorbij ziet komen, hou dan even het volgende lijstje erbij. Eerst constateren, dan nadenken, misschien er nog een nachtje over slapen, de argumenten even opschrijven - en dan pas handelen. Wie de tussenstappen overslaat is niet alleen een luie, maar hoogst waarschijnlijk ook een arme belegger. See omnystudio.com/listener for privacy information.