Opinie | WhatsAppberichten

Volgens Elsevier Weekblad hebben ook JOVDers zich misdragen. In een WhatsAppgroep werden fotos gedeeld met allerlei nazistische en fascistische parafernalia. Eerder zagen we bij Zembla teksten van een WhatsAppgroep over de flirt met Rusland van Thierry Baudet. Hij verdedigde zich door te zeggen dat het in de context van die tijd [...] lastig uit elkaar te houden is wat ironie was en [...] wat er aan de hand was. We raken een fundamentele snaar. In de privéruimte van je hoofd moet je alles kunnen bedenken wat je wilt. Wat je allemaal in je hoofd haalt en wat je denkt, moet je niet altijd geloven en te serieus nemen. Laat je liever meevoeren in de stroom van gedachten die soms belachelijk wreed, extreem, zwart of zoet zijn. Bedenk vooral waar die gedachten vandaan komen. Analyseer ze, nuanceer ze, plaats ze in de juiste context en dan kun je er wellicht mee naar buiten treden of je houdt ze voor jezelf. Inmiddels snappen velen dat je hersenspinsels en zeker geen onwelgevallige in de publieke online ruimte moet ventileren. Je wilt niet in een onvoorspelbare storm verzeilen. Velen snappen nog niet, dat ook WhatsApp zich in de publieke ruimte bevindt. De publieke ruimte hangt immers van de context af. Ik was je vriend; nu niet meer. Ik deel wat screenshots. Alleen in het bos zonder telefoon met de wind door je haren kun je daadwerkelijk je gedachten de vrije loop laten. De zogenaamde vrije uitloop gedachten. Nu we mensen beoordelen op hersenspinsels in WhatsAppgroepen, kunnen we ook in WhatsApp niet meer vrij denken. Als ik met een vriendin brainstorm en weet dat de wereld meekijkt, dan weeg ik mijn woorden nauwkeurig af. Weet ik zeker dat niemand op record heeft gedrukt, dan kan ik het vrije uitloop principe hanteren. Daarom moet je die jeugdige onbezonnenheid en gekkigheid in al die WhatsAppgroepen niet zo serieus nemen. Dankzij dit soort incidenten weet iedereen sneller dat alles wat online gebeurt ooit openbaar kan worden en dat voorkomt een hoop ellende voor de Thierrys onder ons.