Ormanların Gümbürtüsü/İkinci Yeni- Ahmet Güntan

Artık hiçbir şeye karşı değilmiş gibi, kayıtsızım Yolculuğun sonunda, ormanda duyduğum sesi öldürdüm Amacım yoktu sesi öldürürken, ses öldüğü için de, hala amaçsız sayılırım Ormana karşı değilmiş gibi kayıtsızdım Ormandan çıkınca şehrin ışıkları ve ışıkların suda işaret ettiği anlamların adı olan: dünya ile karşılaştım "Anlamıyorum seni" diyen birine, kendimi anlatmak üzere uzattığım kitap hâlâ okunmadığı için, Bir gecenin sonunda, anlatılmamak için yaşanmış, gönderilmemek üzere yazılmış bir mektuba koyarak... Mantıklı olan her şeyin nedenini aradım, Susmalı ve sonra ormanın güzelliğinden söz etmeli: "Kış henüz gelmişti, kar tertemiz ve her yer bembeyazdı" Biz de mutluyduk Kimimizin sevgilisi vardı Sevgilisi olanların üstüne bir taş duvar yıkılıyordu, Taş duvar üstümüze sessizce yıkılıyordu, Ses ölmüştü çünkü nedenini aramadan Sevgilim, sensiz olabilmek için sokaklarda yürüyorum Sevgilim pencereden bakıyor, ve yanıma şemsiye almaya karar veriyorum Sevgilim, sensiz olabilmek için durmadan "Yağmur yağıyordu" diye bir cümle tekrarlıyorum sokağa çıkarken şemsiyemi almayı unutuyorum son vapuru kaçırıyorum ve iskelenin aynasında seni ve yağmuru görüyorum İskelenin aynası ve aynadakilerin işaret ettiği anlamların adı olan: dünya Ki ona bakarken hayatımıza bakardık Ya da şöyle söyleyeyim: Hayatımıza bakarken, sanki ona bakardık Yansıttığı görüntü bakırı altın yapmıyor artık İyi şeyler gördüm rüyalarımda Sonra bir gecenin sonunda Seni öldürdüğüm için kayıtsızca "Yağmur kayıtsızca yağıyordu" cümlesinin yerini "Yağmur yağıyordu" cümlesi aldı Sesi, yaralı bir kaplan gibi bağırırken bıraktım "Yağmur yağıyor" dedikçe " Ki boks yaparken yazardı Ya da şöyle söyleyeyim: Yazarken boks yapardı Durmadan sesleniyor şimdi bana: Dünya güzel mi? Sen soylu musun? Mutlu musun? Eve dönünce kahve, yemekten sonra konyak içiyor musun? Yoksa hepten mi unuttun şarabın simyasını? Yağmur hiç yağmadı ben dünyaya baktığım sürece.... Bakır altına dönüşünceye dek hiç de yağmayacak zaten