Öykü | Metin Nart - Ölümün Kokusu #seslioyku

Metin Nart - Ölümün Kokusu Seslendiren: Yusuf Can Gökkaya (@cancaseyler) "Koridordan gelen seslerle yalnızlığım, terk edilmişliğim artıyor. Ölüm kokusundan soluk alamıyorum. Ağzıma tarçınlı bir şeker atıp pencerenin yanına yürüyorum. Tarçın kokusu evimi hatırlatıyor. Yalnız yaşadığım, yalnızlığı yaşadığım evi. İnsan kendisininki dururken başka bir evde niye yaşar ki? Aşağısı ıssızlaşmış, hastane odası zamandan kopmuş, her şey savrulmuş. Ben yine o evdeyim. Yalnızım yine. İçimdeki çıkmaz sokağın lambası bu akşam erkenden yanıyor, sönük ışığın çevresine pervaneler, sinekler toplanıyor. Gökyüzü kararmış, leylekler gitmiş. Halbuki ben, belki de son kez, onlarla süzülmek istiyordum."