Oyunlar, İntiharlar ve Şarkılar (Joe)- Murathan Mungan- Senin Gemin Camdan Sevgili- Cezmi Ersöz

Sanki rastlantının yedeğinde ilerleyen bir geçitteydik Kendi yolumuza gidecektik çıktığımızda, Bir daha hiç görüşmeyecektik Çaktırmadan ikimizde yolu uzatıyorduk aslında Dilimizden önce, öğrenmiştik oyunlarımızı, Karanlığı kullanışlı hâle getirmeyi, Sessizliği sessizce yorumlamayı, Hamlesiz ilerlemeyi, durmayı, çekilmeyi, silahları zamanında bırakmayı, Hırpalarken bile, öldürücü darbeden uzak durmayı, Hileli kartlardan şiir ve sihir yapmayı, Bir meşini eskitir gibi yıpratmadan eskitmeyi anıları Oysa senin gemin camdan... İşte güçlü balığın, güçsüz balığı yokettiği kanlı denizin her tarafından seni görebiliyorum... Sadece ben değil, dost, düşman herkes uykuya daldığını görebiliyoruz buradan. Çünkü senin gemin camdan Sıkıntından yediğin tırnaklarının kenarlarını... Korkulu bir rüya gördüğünde birden silkinişini... Yaralı sevgini korumak için aldığın onca kötücül karara rağman, nasılsa hep masum kalan sayıklamalarını görüp duyuyorum buradan... Kaleni ve kalenin ardında sakladığın yaralı sevgini. Boşuna saklama sevgini. Senin gibiler hiç örtünemez... Seni, bu kanlı deniz ve düşmanların da dostların da hemen tanır. Ya benzerini bulup gidersin buralardan. Ya da seni yok ederler... Herkes gibi ve her şeyi bilerek yaşamazsın sen Aynadaki nefesinin buğusunu görüyorum buradan. Gözlerinle göz göze gelemediğim için tutup aynadaki buğuyu öpüyorsun. Yaralı kendini öpüyorsun... Çekmeceden cüzdanının çıkarıp, içindeki kredi kartlarını seyrediyorsun zoraki bir hayranlıkla. İçinde sevgini sakladığın kaleyi daha da güçlendirmeyi geçiriyorsun aklından. Tam günah meleğinin durduğu yerde, gölgesi hâlâ düşer yazdığım bazı şiirlere Biliyorsun sen bunu: Çıkıyor musun bu sefer? Yeniden mi giriyorsun içeri? Anlaşılmıyor şarkıdan, Anlaşılmıyor Gençliğimizin polisiye günleri: Kendi romanlarımız için ayırdığımız adlar, Sanki o romanlar sahi de, yaşadıklarımız yalan… AYNADAKİ ÖLÜ, PROFESYONEL KİN, SUDAKİ YALAN, BENEKLİ KARANLIK, KUMUN SEYREK ZAMANI, BAKIMSIZ BAHÇEDE BİRKAÇ ÖLÜ. Hey, Orada mısın? Kapının arkasında mısın? Her zamanki gibi saklanıyor musun? Her geldiğinde bir başkası mısın? Her geldiğinde yaptığın gibi saklanıyor musun hayallerinden? Orada mısın sahiden? Işığa çık, buraya gel, bütün oyunlarına varım ben. Hey! Sen, ben, Çelik Bilek, Ne kadar kana benziyor Damarlarımızda dolaşan yabancı tadı, kendinin kılmak… Bedenlerimiz için, Kokulu Bahçe! Ütopyalarımız için, Güneş Ülkesi! Çıplak yara göğsümüze dizilmiş deniz kabukları İçimizde bir türlü yatışmayan yaralı hayvan Kendimizi dünyaya çarpa çarpa kırmaya çalıştığımız kabuk, Neye küsmüşsek küsmüşüz bir kere… İçimizde küs çizgisi, Denize benzeyen ya da denizsizliğe…