Oyunlarda Buluşalım | Fikirperest Dergi 19. Sayı | Emine Selcan AYAZ

Balkonumdaki masaya oturup kitabımı elime aldım. Bir süre sonra hedeeff diye bir ses, mahallenin çocukları bizim bahçe duvarının önünde oynuyorlar. Birinin elinde çöpten yay, kalın bir iple tutturulmuş yine ince çırpıdan yapılmış ok, omuz hizasına getirip gözünün birini kapatıp hedefini alıyordu. Biri saklanıyor, öbürü kaçıyor “Dalından düşen yaprak, rüzgarın oyuncağı olurmuş” sözü gibi oradan oraya koşturuyorlar. Her çocuk oyunda enerjisini boşaltırken aynı zamanda enerji depoluyorlardı, yani oyunla gelen mutlulukla, yorulan vücutlarını şarj ediyorlardı.