Panika? ogarniemy to razem, krok po kroku

W tym odcinku. Praktyczne rady (czyli: Twoja apteczka przetrwania)Uziemienie, uziemienie jeszcze raz uziemienieKiedy świat zaczyna wirować, powiedz sobie STOP i jak totalny nudziarz... znajdź pięć okrągłych rzeczy w twojej okolicy. Potem dotyk (szklanka, koc, futro kota), dźwięki (zegarek, muzyka, szum). TO. JEST. RZECZYWISTOŚĆ. Panika jest w głowie, nie w rzeczywistości.Tysiąc minus siedem, licz szybko, pomyl się. Po to, by krew popłynęła z emocji do rozumu. Możesz liczyć schody, dodawać numery rejestracji, literować słowa od końca ([Arch & Craske, 2011]).Twoje myśli to czasem spam albo upierdliwy wujek. Nie dyskutuj z nimi, przytaknij, ale rób dalej swoje.Każda z powyższych strategii ma swoje solidne korzenie w terapii trzeciej fali: DBT (Linehan), ACT (Hayes), CFT (Gilbert). Po ataku – co dalej?Panika zeszła, a Ty siedzisz jak zmokły pers i zastanawiasz się, co to do cholery było. Nie zastanawiaj się. To nie czas na refleksję. Potem przychodzi ta pustka (kac po adrenalinie). Ludzie mówią: zrób sobie kakao, przytul się. SERIO?Moje ciało przeprowadziło ewakuację przeciwatomową bez mojej zgody, a rozwiązaniem to KAKAO? Idźmy na całość! Może jeszcze kąpiel w pianie?! Albo świeczka zapachowa? Może to ona naprawi mi życie? Wiecie, co jest najgorsze? Że to działa. Piję to kakao. Owijam się kocem w burrito. I faktycznie mi lepiej. To właściwie mnie irytuje najbardziej: odpowiedzią na katastrofę jest coś, co podpowiedziałby mi mój letni brat.Na koniecLudzie biegają maratony i dostają medale. Ty właśnie przebiegłaś jeden w swojej głowie, bez zgody, bez przygotowania, bez nawet wody.I dalej tu jesteś.To jest sport. Reszta to rekreacja.