Panossonic Uncut [S02E10]

Σε αυτό το Panossonic UnCut, η Πενέλοπε Βάσκες Χατζηλύρα, αρχιτεκτόνισσα, ερευνήτρια και υποψήφια βουλεύτρια με το Volt Κύπρου για τη Λεμεσό, μιλά για τον ρόλο της ως «συνδετικού κρίκου» σε έργα βιώσιμης αστικής ανάπτυξης και για το πώς φέρνει μαζί φορείς, υπηρεσίες και πολίτες γύρω από τον δημόσιο χώρο. Μιλάμε για τον κατακερματισμό στους οργανισμούς, τη “νοοτροπία των στεγανών” και το πώς η έλλειψη συνεργασίας και συντονισμού οδηγεί σε λάθη, διπλή δουλειά και τελικά σε βαθιά κρίση εμπιστοσύνης – σε μια χώρα όπου μόλις ~1,6% των πολιτών δηλώνει ότι «οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να εμπιστευτούν». Το κεντρικό παράδειγμα είναι η κατάρρευση της πολυκατοικίας στη Γερμασόγεια: χρόνια προειδοποιήσεων, προβληματικός σχεδιασμός και υλικά, επιστολές χωρίς ουσιαστική δράση, ενοικιάσεις «στο μαύρο» και, τελικά, δύο νεκροί και δεκάδες ζωές διαλυμένες. Η Πενέλοπε ασκεί σκληρή κριτική στην ανεπάρκεια των αρχών και μιλά για το τι θα έπρεπε να σημαίνει πραγματική πρόληψη, κοινωνική πολιτική και λογοδοσία. Η συζήτηση πάει πιο βαθιά: από τις επιπτώσεις στην εικόνα της Κύπρου ως τουριστικού προορισμού μέχρι την ενδοοικογενειακή βία και τον τρόπο που το προσωπικό τραύμα συναντάται με τη δημόσια σφαίρα. Η Πενέλοπε μοιράζεται την έρευνά της για μοντέλα διακυβέρνησης που καλλιεργούν ενδιαφέρον και φροντίδα για τον δημόσιο χώρο, καθώς και τη δική της προσωπική ιστορία – από τον παππού που σταματούσε το αυτοκίνητο για να μετακινήσει μία χαρτόκουτα, μέχρι το πώς φαντάζεται μια πόλη που «νοιάζεται» για τους ανθρώπους της. Στο τέλος, χαρτογραφούμε τον φαύλο κύκλο: κατακερματισμός → ανικανότητα → απώλεια εμπιστοσύνης → ακόμη περισσότερος κατακερματισμός. Η Πενέλοπε, όμως, παραμένει αισιόδοξη: τα εργαλεία, η τεχνική γνώση και οι πόροι υπάρχουν· αυτό που λείπει είναι η πολιτική βούληση, το όραμα και η απόφαση να ξαναχτίσουμε εμπιστοσύνη και συλλογική ευθύνη.