Papağana Silah Çekme! , Gözyaşlarım Nal Sesleri- Küçük İskender/ Küfrüm Aşar Edebimi (2)- Nursen Yıldırım

Aylardan Eylül Aylardan hüzün Kendime doğru bir çıkış yolu bulduğum güzel bir zamanda... Doğumla ölüm arası, topu topu bir savaş parçası Bu kartı sana içi boş bir dünyadan atıyorum Çok Türkçe bir aşkın ortasında Çok Türkçe bir yağmurun mağarasında Kelimelerden, Beni aşağılayan, Bir hiç yerine koyan kelimelerden... Ve tehlikeli, Korkunç hayvanlardan kurtulduğum, Kendime doğru bir çıkış yolu bulduğum güzel bir zamanda... Bugün mavinin ayrı bir havası Bugün rüzgârın özel bir şıklığı var, Bugün kuşların yaşgünü çünkü sevgilim! Bugün kuşlarla senden, Senin o çok efkârlı ellerinden konuştuk uzun uzun Bugün kuşlarla senin resmini çizdik bütün karakol duvarlarına Biraz sandviç yedik, Biraz su içtik seni düşünerek Bugün kuşlara senin ismini armağan ettim! Cennet oradaydı Girmedim içeri Herkesin vardır kıyamet ilan ettiği günler Bazıları vazgeçmiştir aramaktan, Bazıları bulduğunun farkında değildir. Bazıları kaybolmuş gibi hisseder, Bazıları geri döner yolun yarısından. En baştan başlamaya kiminin hali yoktur, Vakti kalmamıştır kiminin. Bazıları çekip gitmek ister, Bazıları mutlu sonlara inanmayı seçer Altını çizdikçe bunların, Üstü açık kaldı acının: Acıya da bir kafiye uyduracaktım Gece bitti Aşk bitti Kin bitti Görmek, Duymak, Bilmek, Yaşamak öldürüyor Sessiz olur musunuz lütfen? Burada ölü konuşuyor Ölmeyi istemek, ölmekten daha korkunç Çünkü bu insanı tehlikelileştiriyor. Bu, insana kusursuz bir cesaret veriyor Beni, Beni seslendiren hisleri Beni çizen, Rengimi tayin eden ressamları, Ve beni kaldırım yapan mimarları anlatmak isterdim Bağırmak istedim sonsuz acımı! Bir caddenin ortasında hıçkıra hıçkıra ağlamak istedim Gidip birilerine küfretmek, Birilerine sımsıkı sarılmak istedim Ağlamak döndürecekse seni geri, Okyanusa çevirelim yüzümdeki her gözeneği Kaç yaşındayım, bilmiyorum. Kaç yaşındaysam milyonlarca kez daha fazla yorgunum. Kaç yaşında olursam olayım, kalbi kırılmış bir kız çocuğuyum. Hayallerimi çaldınız! diye bağırsak ne fayda? Daha kaça katlanabilir kimsesizliğimiz? Yetmiyor matematiğimiz Bileklerimi değilse bile, umutlarımı kesmişliğim var benim Unutamıyor olmak, affedebiliyor olmaya yetmiyor Geriye kalanlar da, Kaybolanları hayal etmeye yetmiyor Bilmiyor olmak, labirentin oluyor. Bilmiyor olmak, lanetin oluyor. Bilmiyor olmak, ömür boyu yük oluyor çürük omuzlarında... Oysa, Ölene kadar seni sevebilirdim... Eğer biraz yardım etseydin bana! Bu şiir burada biter. Vurmak istersin kafanı duvarlara. Sallanmak uçurumlardan aşağıya Koşmak istersin işlek caddelerde yalın ayak, bir başına... Sarılmak istersin Sarılmak değil, Sarılmak istersin gazete kağıtlarına, Toprak kokusuna...