Paris Yağmuru Üstüne Bir Laterna Şarkısı- Veselin Hancev

Bir hikayedir bu eski mi eski Paris kadar eskidir derler. Şirin bir kız portresi, elinde çiçekler Bir kaldırım ressamının çizdiği. "Hoşça kal!" dedi ayrılırken kız "Uzaklara gidiyorum Burada ne aşk var, ne ekmek, ne tuval Kara boyalar sadece. Ve caddeleri Paris'in Seine Nehri'ne çıkan hepsi de." "Ne olur kal!" dedi ressam "Üç rengim var senden aldığım Altın sarısı, mavi ve kırmızı Ve Paris'ten de bir gök Sıcak, ışıltılı Ve işte bir kaldırım Cömert, büyük, parlak, Madeni paraların gelip konacağı." Bir hikayedir bu eski mi eski Paris kadar eskidir derler. Şirin bir kız portresi, elinde çiçekler Bir kaldırım ressamının çizdiği. "Ne olur, bay kaldırım!" dedi sonra Diz çöküp yumuşak bir sesle; "İzin ver şu geniş tuvaline Bir küçük kız resmi çizmeme Mavi, altın sarısı ve kırmızı Üç tebeşirimle... Dinlenirken o üstünde senin Isınacak bütün gün Paris'in güneşinde Ve yaklaşacak yanına Bakışlar, adımlar, eller Ve cömert, büyük, parlak Madeni paralar düşecek üstüne..." Bir hikayedir bu, eski mi eski Paris kadar eskidir derler. Şirin bir kız portresi, elinde çiçekler Bir kaldırım ressamının çizdiği. Ve ressam yıkıp kaşına kasketini "Hadi gel!" dedi kıza Ve ilkin gür, kabarık Altın sarısı saçlarını Yerleştirdi taşlara ... Sonra gözlerini, koyu mavi Ve kırmızı dudaklarını "Hoşça kal" diyen. Ve elini. ( Katran kokulu bir çiçek demetini Sımsıkı tutan hala.) Ve sonra "Kal!" dedi "Ne olur ..." Usulca okşayarak onu "Daha rahat bir yatak alırım sana Ve çiçekler, çok daha güzellerini; Ve akşamları, gün batarken Aşağılarında Seine'in Kara nehir mavnalarının arkasında; Cömert büyük, parlak Pek çok paramız olacak ..." Bir hikayedir bu eski mi eski Paris kadar eskidir derler. Şirin bir kız portresi, elinde çiçekler Bir kaldırım ressamının çizdiği. Düştü bulutların, kuşların gölgesi Düştü gölgeleri gelip geçenlerin Silindi hızla ressamın çizgileri Düştü ölü yapraklar, muz kabukları Ve ansızın yağmur damlaları başladı düşmeye ... Oh! Paris yağmuru Keyifle tıpırdayan, usulca Pırıltılı, alaycı Karanlık, okşayıcı ... Geçip gitmeyen bir tek Yağmur oldu, serperek Cömert, iri Gümüş paracıkları ... "Dur!" dedi ressam, "Ne olur! Dur! Gidecek yoksa ..." Ve yüreği inledi acıyla Ve kızın kederle boşandı gözyaşları Ağladı altın sarısı, mavi Ve kırmızı gözyaşlarıyla Ve akıp gitti Seinee ... Bir hikayedir bu eski mi eski Paris kadar eskidir derler. Şirin bir kız portresi, elinde çiçekler Bir kaldırım ressamının çizdiği...