PAS STUHISË, NJË FILLIM I RI (Zanafilla 8)

Pas një stuhie të fortë, një familje doli nga streha e saj. Pemët ishin rrëzuar dhe rrugët të mbuluara me baltë, por kur panë diellin që po lindte, babai u tha fëmijëve: "Stuhia nuk pati fjalën e fundit. Ja, Perëndia na solli një ditë të re." Kjo është pikërisht ajo që ndodhi me Noeun. Përmbytja nuk ishte fundi i historisë. Kur Perëndia hapi derën e arkës, Ai tregoi se pas gjykimit, për ata që besojnë, gjithmonë vjen një fillim i ri. Perëndia nuk harron kurrë popullin e Tij. «Perëndia u kujtua për Noeun» (v. 1). Kur duket sikur Zoti hesht, Ai ende është duke vepruar sipas kohës së Tij.Pas gjykimit vjen shpresa. Përmbytja nuk ishte fundi. Ujërat u tërhoqën dhe filloi një fillim i ri. Perëndia sjell jetë pas stuhisë.Durimi është pjesë e besimit. Noeu priti me durim derisa Perëndia i dha urdhrin të dilte nga arka. Besimi nuk nxiton përpara Zotit.Adhurimi duhet të jetë përgjigjja jonë e parë. Sapo doli nga arka, Noeu ndërtoi një altar dhe i ofroi flijime Perëndisë. Zemra mirënjohëse e vendos Perëndinë të parin.Perëndia është besnik ndaj premtimeve të Tij. Ai premtoi se stinët, mbjellja dhe korrja do të vazhdonin (v. 22). Bota vazhdon sepse Zoti mban fjalën e Tij.Arka tregon për Krishtin. Ashtu si arka ishte i vetmi vend shpëtimi nga gjykimi, edhe Jezusi është i vetmi shpëtim nga mëkati. Kush është në Krishtin është i sigurt.Përfundim: Zanafilla 8 na mëson se Perëndia kujton, shpëton, udhëheq, meriton adhurimin tonë, mban premtimet e Tij dhe na ofron shpëtim nëpërmjet Krishtit. Edhe pas stuhive më të mëdha, Perëndia gjithmonë sjell një fillim të ri.