Pay, Kırılmadık Bir Şey Kalmadı, Her Yer Yaş İçindir- Özdemir Asaf/ Ben Nazım Okuyorum Sen Ne Yapıyorsun?-Nazım Hikmet Ran/ Kürk Mantolu Madonna- Sabahattin Ali

Ben pırıl pırıl bir gemiydim eskiden İnanırdım saadetli yolculuklara. Adalar var zannederdim güneşli, Mavi, Dertsiz. Bütün hızımla koşardım dalgalara. O zaman beni görseydiniz Ben pırıl pırıl bir gemiydim eskiden. Beni o zaman görseydiniz Siz de gelirdiniz peşimden Özlemek için Nazım var Mavi için Edip Sevmek için Süreya, Sevda için Ahmed Arif, Özlemek şudur: Yanında olmasını istediğin biri vardır. Ama yapabilecek hiçbir şeyin yoktur. Bazen özlüyorum diyemezsin Nazım okuyorum dersin Ben Nazım okuyorum, Sen ne yapıyorsun? Ama şimdi şu akşam saatinde Son liman kendim, Bu döndüğüm, Bilmiş, Bulmuş, Anlamış. Hatırımda bir vakitler güldüğüm. Yoluna can serdiğim o kaçış Beni bundan böyle, Beklese beklese hüzün bekler, Çağırsa çağırsa hüzün. Ölüm beklemez beni.. Çünkü, ben gene de Bir şeye, Bir yer'e Ya da bir kimseye giderken de, Kendimden uzakta olacağım. İşte, Bunun adı hüzündür. Başka seçeneği olmayan birinin nelerle başa çıkabildiğini bilseydiniz, şaşardınız Benim kelimelerim, sesimden kırılıp kimseye çarpmayacak Keşke bunun anlamını biraz bilseydiniz... Bildiğimi bilseydiniz, Çok ağlar, az gülerdiniz İnsanlığı, İnceliği biraz bilseydiniz, Beni böyle kırmaz, incitmezdiniz