Pencereler

Sabaha karşı mıydı bilmiyorumyoksa akşamüstü müydübelkide gece yarısıbilmiyorumgirdi odama pencerelerperdeli perdesizben basma perdeleri severimama tül perdeler de vardıkara ustorlar daustorları çekip çekip bırakıyordumbir daha inmez oldu kimisikimisi bir daha çıkamadı yukarıve camları kırık pencerelerelimi kestimkimi camsızdı büsbütüncamsız pencereler içime dokunurcamsız gözlükler gibi Pencereleryağmur yağıyordu camlarınızakızıl saçları kederli uzunben alt dudağımda cıgaramtürkü söylüyordum içimdenyağmur sesini kendi sesimden çok severim Pencerelerbeşinci katta güneşli boşluğunuzda bir denizbir deniz mavi yüzük taşındanserçe parmağıma geçirdim usulcacıküç kere öptüm ağlayaraköpüp alnıma koydum üç kere Pencerelerçıktım kırmızı velenseli yataktançocuk burnumu dayadım terli camına pencereninoda sıcaktı ve genç anamın kokusu vardı odadadışarda kar yağıyorduben kızamık çıkarıyordum Pencerelersabaha karşı mıydı bilmiyorumbelki de gece yarısıbilmiyorumodamın içindeydi yıldızlarve gece kelebekleri gibiçırpınıyorlardı camlarınızdaben onlara dokunmaktan çekinerekaçtım sizi pencerelersalıverdim yıldızları geceyeaydınlık sınırsız hür geceyeyapma ayların geçtiği geceye kurtlar duruyor ayın altındahasta aç kurtlarkurtlar duruyor önünde pencereninkadife perdeleri kapasam da sımsıkıordadırlar bilirimgözetliyorlar beni Pencerelerdüştüm bir penceredenbir güzele bakarkendünya halime güldügüzel dönüp bakmadıbelki farkında değildi Pencerelerpencerelerkırk evin penceresi odama girdiben oturdum birinin içinesarkıttım ayaklarımı bulutlarabahtiyarımdiyebilirdim belki... Nazım Hikmet