Perdeleri Çekilmiş Hayal Odası- Black Sky/ Unutulmuş Bir Yaz İçin – Haydar Ergülen/ Dîvân-i Rûdekî-yi Semerkandî

Ruhuma tünemiş kuzgun Tüylerinden süzülen bu kan kimin? Eğer bir cinayet varsa ortada, Toprak kokuyor Taze toprak Kimi gömdüler yine vakitsiz? Söyle bana Ciğerlerimi yakan bu ağıt kimin adı için okunuyor öğrenmeliyim Gecenin siyahında uyuşuyor zihnim Ne yapsam da, uğultuları susturamıyorum Yetmezmiş gibi onca acı, Başımda dikilip bu senin gerçekliğin deyip durmayın Bana ne trenlerden? Üzgün değilim ben Bana ne evlerden? Yağmur değilim ben Bana ne yolculuktan? Kayıp değilim ben... Bana ne mektubundan? Gözyaşı değilim ben Bana ne yalnızlıktan? Aşık değilim ben Bana ne taşradan? Mavi değilim ben Bana ne sessizlikten? Yaprak değilim ben... Bana ne turnalardan? Avcı değilim ben Bana ne kelimelerden? Yoksul değilim ben Bana ne şiirden? Gece değilim ben Bana ne ölümden? Şair değildim ben Bana ne kendimden Ben değilim ki ben Bazen kederinden koyu Bazen gölgesinden açık Kederinden ve gölgesinden ödünç bir şeyim ben… Görmüyor musunuz? Perdeleri çekilmiş bir hayal odasına döndü zihnim Korkaklık deyip, yargılamak kolay beni Denedim de başardım mı sandınız? Tüm perdelerimi sıkıca çekmeme rağmen sanmayın ki kurtuluştayım Onca karanlığa rağmen, Sızıntılar var engel olamadığım Aklını hapse attığında, Yedi gün, yedi gece uyuşuk ve hayran kalır. Ardından kendine gelip gerçeği görünce, Başlar kaynamaya Ve inler yanık gönlünden. Tam olgunlaşınca, tam saflaşınca, Kızıl yakuta, mercana dönüverir. Koklarsan onu kırmızı gül sanırsın, Ona kokusunu vermiş misk, amber ve sorgun söğüdü. Gece yarısı kapısını açtığında; Güneşin parıldadığını görürsün. Billur içerisinde görsen sen onu, dersin: Irmağının kokusu geliyor, Irmağının kumu ve yolunun çetinliği Ayağımın altında ipek gibi geliyor. Sana doğru mutlu geliyor. Ay, gökyüzü, Ay, gökyüzüne doğru geliyor.