พระคำประจำวัน - อาฤธโม 11
from Maranatha - Our Lord Comes Hosted by Kiat
เมื่อพวกเราบ่น พระยะโฮวาทรงไม่พอพระทัย เพราะพระยะโฮวาทรงได้ยิน แล้วทรงพระพิโรธ มีไฟของพระยะโฮวามาไหม้ท่ามกลางเขาที่อยู่ค่ายรอบนอก (ไม่ยอมอยู่ใกล้พระองค์) ต้องระวังคนที่ปะปนมากับเราทั้งหลาย ที่เป็นคนโลภอาหารอย่างมาก (คือคนที่ยอมแพ้ให้กับความอยาก) ทำให้พวกอิสราเอลก็พากันร้องไห้คร่ำครวญไปด้วยว่า “ผู้ใดจะให้เนื้อเรากิน” อาการของคนเหล่านี้คือ รู้สึกว่าตั้งแต่แยกตัวออกมา ทั้งชีวิตของตนแห้งเหือดไปไม่มีอะไรเลย นอกจากมานาที่อยู่ตรงหน้า (เบื่อพระคำ ไม่รู้สึกอยากจะกิน) และทุกวันคิดถึงแต่ก่อน มีความสุขสบายดีอยู่แล้ว จะกินอะไรก็ได้ตามอิสระ คนเหล่านี้หารู้ไม่ว่า เขากำลังดูหมิ่นพระยะโฮวาเพราะมานา (พระวาทะ) ที่พระเจ้าประทานให้แก่เขา และยังบ่นกล่าวโทษต่อพระองค์ว่าทำไมไถ่และแบ่งแยกพวกเขาให้บริสุทธิ์ออกจากนานาประเทศ เมื่อการต่อต้านของพลไพล่รุนแรงขึ้นบางครั้งเราแบกรับภาระคนเดียวไม่ไหว เมื่อได้ทูลต่อพระองค์ พระองค์ก็จะประทานคนจำนวนหนึ่ง(ไม่มาก) ที่มีชีวิตฝ่ายวิญญาณที่จำเริญเติบโต มายืนอยู่ด้วยกันจำเพาะพระพักตร์พระเจ้า และได้รับพระวิญญาณอย่างเดียวกัน เพื่อร่วมทนการหนักด้วยกันกับเรา ยังมีหลายครั้งที่เราสงสัยในพระคำของพระเจ้า เพราะตาของเราจับจ้องอยู่กับสิ่งของที่เรามองเห็นได้เท่านั้น เหมือนอย่างโมเซที่คิดว่าจะเอาเนื้อจากฝูงสัตว์มาเลี้ยงคนจำนวนมากมายเช่นนี้ตลอดหนึ่งเดือนได้อย่างไร แต่พระเจ้าตรัสว่า พระหัตถ์ของพระเจ้าไม่ได้สั้น แล้วเราจะได้เห็นว่าพระองค์จะสำเร็จพระคำที่ตรัสไว้แล้วอย่างไร เมื่อได้ยินพระคำของพระองค์เช่นนี้ ก็ให้เรากลับใจ ต้อนรับพระคำของพระองค์ด้วยความเชื่อ บทสรุปของคนที่ยอมต่อความอยากก็คือ พระเจ้าทรงพระพิโรธแก่เขาเป็นอันมาก และพระองค์ให้บังเกิดโรคระบาดร้ายยิ่งนักกับพวกเขา
Embed this episode
No transcript yet.