พระคำประจำวัน - โยเอล 2
from Maranatha - Our Lord Comes Hosted by Kiat
“จงเป่าแตรที่ภูเขาซีโอนและส่งอาณัติสัญญาณบอกอันตรายที่ภูเขาอันบริสุทธิ์ของเรา ด้วยว่าวันแห่งพระยะโฮวากำลังมาและจวนจะถึงอยู่แล้ว คือวันแห่งพระพิโรธอันใหญ่ยิ่งและน่าเกรงขามใครเล่าอาจทนได้” ท่านคิดว่าใครเป็นคนที่ต้องเป่าแตรและส่งสัญญาณนี้ให้บรรดาผู้ที่อาศัยในแผ่นดินงาม? ก็คือคนเหล่านั้นที่ยืนอยู่ที่ภูเขาซีโอนอันบริสุทธิ์ของพระองค์มิใช่หรือ? เมื่อรู้ว่าวันนั้นใกล้จะถึงแล้ว เราสมควรจะมีท่าทีอย่างไร? ข้อ 12 กล่าวว่า ดังนั้นเดี๋ยวนี้ ท่านทั้งหลายจงหันกลับมาหาเราด้วยสุดใจของท่าน ด้วยการถือศีลอด ด้วยการคร่ำครวญและด้วยการเศร้าโศก จงฉีกใจไม่ใช่ฉีกเสื้อผ้าแล้วจงหันกลับมาหาพระเจ้าของท่านผู้ส่งพระกรุณาและเมตตา ทรงอดกลั้นพระพิโรธไว้ช้านาน ทรงพระกรุณาเหลือล้น และทรงเปลี่ยนพระทัยไม่ลงโทษใคร แต่จะทรงอำนวยพรให้สมบูรณ์ จนกลับมีเครื่องบูชากระยาหารและเครื่องบูชาดื่มสำหรับถวายพระยะโฮวาพระเจ้าของท่านได้อีก พระองค์ทรงหวงแหนต่อแผ่นดินของพระองค์ และทรงเมตตาแก่พลไพร่ของพระองค์ พระองค์จะประทานธัญญาหาร น้ำองุ่นใหม่ และน้ำมันให้แก่เจ้าทั้งหลายจนเป็นที่พอใจแก่เจ้า และจะไม่ให้เจ้ารับความอับอายต่อนานาประเทศ พระองค์จากกำจัดศัตรูไปจากพวกเจ้า พระยะโฮวาได้ทรงกระทำการใหญ่ยิ่งแล้ว พระองค์ได้ประทานฝนต้นฤดูอย่างเต็มขนาด พระองค์จะยังให้เกิดผลทดแทนสำหรับปีเหล่านั้นที่ตั๊กแตนชนิดต่างๆได้กินเสีย พระองค์ได้เทพระวิญญาณของพระองค์ลงมาบนมนุษย์และจะสำแดงการอัศจรรย์ในท้องฟ้าและบนพื้นโลก และจะเป็นเช่นนี้คือทุกคนที่ออกพระนามพระยะโฮวาจะรอด เหตุว่าในภูเขาซีโอนและในกรุงยะรูซาเลม จะมีผู้ที่หนีพ้นภัยได้ และในคนที่เหลือรอดอยู่น้อยนิดนั้น คือผู้เหล่านั้นซึ่งพระยะโฮวาได้ทรงเรียกไว้แล้ว วันนี้ท่านได้ยินพระองค์เรียกท่านไหม?
Embed this episode
No transcript yet.