พระธรรมนำชีวิต ตอน แค่เสียใจหรือกลับใจจริง? EP.1671

พระธรรมนำชีวิตตอน แค่เสียใจหรือกลับใจจริง? EP.1671ไม่ใช่ทุกคนที่เข้ามานมัสการในคริสตจักรจะเข้ามาหาพระเจ้า บางคนเข้ามาเพื่อแสวงหาพระองค์ แต่บางคนเพียงก็เข้ามาเพียงเพื่อให้ตัวเองสบายใจ แล้วก็กลับออกไปใช้ชีวิตแบบเดิม เยเรมีย์ 7:8–15 เป็นคำเตือนที่หนักแน่นว่า การนมัสการไม่ควรเป็นที่หลบซ่อนของความบาป แต่ต้องเป็นจุดเริ่มต้นของการกลับใจและการดำเนินชีวิตที่เชื่อฟังพระเจ้า'“นี่แน่ะ เจ้าวางใจในคำหลอกลวงโดยไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย เจ้าจะลักทรัพย์ ฆ่าคน ล่วงประเวณี สาบานเท็จ เผาเครื่องบูชาถวายพระบาอัลและติดตามพระอื่น ซึ่งเจ้าทั้งหลายไม่รู้จัก แล้วก็มายืนต่อหน้าเราในนิเวศนี้ ซึ่งเรียกตามชื่อของเรา และกล่าวว่า ‘เราทั้งหลายได้รับการช่วยกู้แล้ว’ เพื่อจะไปทำสิ่งน่าเกลียดน่าชังเหล่านั้นทั้งสิ้นอีกหรือ? ' เยเรมีย์ 7:8-10พวกเขาละเมิดธรรมบัญญัติของพระเจ้าเป็นประจำ ทั้งลักทรัพย์ ฆ่าคน ล่วงประเวณี สาบานเท็จ และกราบไหว้รูปเคารพ แต่เมื่อเข้ามาหาพระเจ้าพวกเขากลับพูดว่า เราทั้งหลายได้รับการช่วยกู้แล้ว ราวกับว่าการนมัสการพระเจ้าสามารถลบล้างชีวิตที่ไม่เชื่อฟังได้ พระเจ้าจึงเตือนว่า การมานมัสการไม่อาจทดแทนการดำเนินชีวิตที่เชื่อฟัง เพราะพระเจ้าประสงค์ให้การนมัสการเปลี่ยนแปลงชีวิต ไม่ใช่เพียงปลอบประโลมให้รู้สึกสบายขึ้น'ในสายตาของเจ้า นิเวศซึ่งเรียกตามชื่อของเราได้กลายเป็นถ้ำของพวกโจรไปแล้วหรือ? นี่แน่ะ ตัวเราได้เห็นเอง พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ ' เยเรมีย์ 7:11ถ้ำของโจรไม่ใช่สถานที่ที่โจรออกไปปล้น แต่เป็นที่ซ่อนหลังจากปล้นมาแล้ว พระเจ้ากำลังตำหนิประชาชนที่ใช้พระวิหารเป็นที่หลบภัยของชีวิตที่ไม่กลับใจ พวกเขาคิดว่า เมื่อเข้ามาในพระนิเวศทุกอย่างก็ปลอดภัยแล้ว แต่พระเจ้าตรัสว่า "นี่แน่ะ ตัวเราได้เห็นเอง" นี่กำลังบอกว่า ไม่มีความบาปใดซ่อนจากพระองค์ได้ ในข้อ 12 พระเจ้าทรงยกเมืองชิโลห์มาเป็นตัวอย่าง ซึ่งเมืองนี้ครั้งหนึ่งเคยเป็นศูนย์กลางการนมัสการและเป็นที่ตั้งของพลับพลา แต่เมื่อประชาชนไม่เชื่อฟัง พระองค์ก็ทรงปล่อยให้สถานที่นั้นถูกทำลาย เช่นเดียวกัน หากยูดาห์ไม่กลับใจ พระวิหารในกรุงเยรูซาเล็มก็ไม่ใช่หลักประกันว่าจะรอดพ้นจากการพิพากษา ในข้อ 13 พระเจ้าตรัสว่า "เมื่อเราพูดกับเจ้าครั้งแล้วครั้งเล่า" ในภาษาเดิมแปลตรงตัวว่า "ลุกขึ้นแต่เช้าแล้วพูด" ซึ่งมีควาใหมายว่า พระเจ้าที่ทรงเตือนอย่างไม่ย่อท้อ ด้วยความอดทนและด้วยความรัก แต่พวกเขาก็ยังไม่ฟังและไม่ตอบสนองใด ๆ 'ดังนั้นเราจะทำต่อนิเวศนี้ซึ่งเราเรียกตามชื่อของเรา และซึ่งพวกเจ้าได้วางใจนั้น และทำต่อสถานที่ซึ่งเราได้ยกให้แก่เจ้าและแก่บรรพบุรุษของเจ้าเหมือนเราได้ทำต่อชิโลห์ และเราจะเหวี่ยงเจ้าทิ้งจากสายตาของเรา เหมือนอย่างที่เราได้ทิ้งบรรดาพวกพี่น้องของเจ้า คือบรรดาเชื้อสายของเอฟราอิมทั้งหมดนั้น ' เยเรมีย์ 7:14-15พระเจ้าทรงประกาศว่า พระวิหารจะไม่ได้รับการยกเว้นจากการพิพากษา เช่นเดียวกับเมืองชิโลห์ในอดีต และยูดาห์ก็จะต้องเผชิญสิ่งเดียวกับอาณาจักรอิสราเอลเหนือหรือเชื้อสายของเอฟราอิม เพราะพวกเขาเลือกวางใจในสถานที่และพิธีกรรม มากกว่าที่จะวางใจและเชื่อฟังพระเจ้า พระธรรมตอนนี้จึงเตือนเราว่า อย่าวางใจในศาสนพิธีหรือกิจกรรมฝ่ายวิญญาณเพียงเพื่อทำให้ตนเองรู้สึกสบายใจ แต่ขอให้เราพึ่งพาพระคุณของพระเจ้าที่ทรงประทานแก่เราผ่านองค์พระเยซูคริสต์ ผู้ทรงเรียกเราให้กลับใจและให้เราบังเกิดใหม่ในพระองค์'ถ้าอย่างนั้น เราจะว่าอย่างไร? เราจะอยู่ในบาปต่อไปเพื่อให้พระคุณเพิ่มทวีขึ้นหรือ? เปล่าเลย เราที่ตายต่อบาปแล้วจะมีชีวิตในบาปต่อไปได้อย่างไร? ' โรม 6:1-2พระคุณของพระเจ้าไม่ใช่ข้ออ้างให้เราอยู่กับความบาป แต่เป็นฤทธิ์อำนาจที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของเรา ให้เราเกลียดความบาปและรักการเชื่อฟังพระเจ้ามากขึ้น ขอให้เรามาหาพระเจ้าด้วยใจที่กลับใจจริง ๆ ไม่ใช่มาเพื่อให้รู้สึกสบายใจ แล้วออกไปทำแบบเดิม ขอให้การนมัสการทุกครั้งจะทำให้เรารักพระเจ้ามากขึ้น เกลียดความบาปมากขึ้น และเราจะดำเนินชีวิตที่ถวายพระเกียรติแด่พระองค์ในทุก ๆ วันวุฒิ วงศ์สรรเสริญ