พระธรรมนำชีวิต ตอน ได้ยินไหม? Ep.1634

พระธรรมนำชีวิตตอน ได้ยินไหม? Ep.1634สัญชาตญาณที่อยู่ในตัวของมนุษย์ คือเรามักจะหาที่พึ่งที่คิดว่าช่วยเราได้ บางครั้งเราพึ่งพาเงิน พึ่งพาอำนาจ หรือพึ่งพาเส้นสาย โดยคิดว่าสิ่งเหล่านั้นจะช่วยให้เรามั่นคงอุดมสมบูรณ์ แต่ความจริงแล้ว ถ้าเรายิ่งวิ่งหาโลกมากเท่าไร เรายิ่งพบกับความแห้งแล้งในชีวิตฝ่ายวิญญาณมากขึ้น เยเรมีย์ 3:2-3 เปิดเผยสภาพหัวใจของประชากรของพระเจ้า ที่ไม่ได้เพียงหลงผิด แต่กำลังจงใจวิ่งเข้าหาพระอื่น แม้จะมีเสียงเตือนและการตีสอนแล้ว พวกเขาก็ไม่หยุด เพราะพวกเขาทำผิดจนไม่รู้สึกอายอีกต่อไปแล้ว'“จงแหงนหน้าขึ้นสู่บรรดาที่สูงโล่งนั้น และดูสิ ที่ไหนบ้างที่เจ้าไม่มีคนมานอนด้วย? เจ้าได้นั่งคอยคนรักของเจ้าอยู่ริมทางอย่างคนเร่ร่อนในถิ่นทุรกันดาร เจ้าได้ทำให้แผ่นดินโสโครก ด้วยการแพศยาอย่างชั่วร้ายของเจ้า เพราะฉะนั้น ฝนจึงถูกระงับเสีย และฝนปลายฤดูจึงขาดไป แต่เจ้ามีหน้าผากของหญิงแพศยา เจ้าปฏิเสธไม่ยอมอาย ' เยเรมีย์ 3:2-3“ที่สูงโล่ง” ตรงนี้หมายถึงสถานที่นมัสการรูปเคารพ โดยเฉพาะการนมัสการพระบาอัลซึ่งเกี่ยวข้องกับพิธีกรรมทางเพศจริง ๆ คนคานาอันเชื่อว่า พิธีนมัสการด้วยการร่วมเพศจะช่วยนำความอุดมสมบูรณ์แผ่นดินของเขา พระเจ้าจึงเปรียบประชากรของพระองค์เหมือนหญิงแพศยาที่นั่งดักรอแขกอยู่ริมทาง นี่ไม่ใช่ภาพของการเผลอล้ม แต่คือคนที่ตั้งใจรอคอยบาปอย่างจดจ่อ คำว่า “อย่างคนเร่ร่อนในถิ่นทุรกันดาร” ภาพนี้เหมือนโจรที่กำลังดักปล้น ซุ่มรอเหยื่ออยู่ข้างทาง แสดงให้เห็นถึงความตั้งใจในการหันหลังให้พระเจ้า พระบาอัลที่พวกเขาไปนมัสการนั้น ถูกเรียกว่าเป็นเทพแห่งฝนและความอุดมสมบูรณ์ ประชาชนหวังว่า การติดตามพระบาอัลจะทำให้ชีวิตของพวกเขาสมบูรณ์มั่นคง แต่พระองค์ทรงสำแดงว่า พระองค์คือพระเจ้าผู้ทรงครอบครองทุกอย่าง และเป็นผู้อวยพรให้เกิดความอุดมสมบูรณ์ ดังนั้น “ฝนจึงถูกระงับเสีย และฝนปลายฤดูจึงขาดไป” พระเจ้าทรงทำในสิ่งที่ตรงกันข้ามกับความคาดหวังของพวกเขา นี่กำลังบอกว่า รูปเคารพที่พวกเขาวิ่งไปหา ไม่มีอำนาจควบคุมชีวิตได้จริง พวกเรามนุษย์ก็ยังเหมือนเดิม เราวิ่งหาความมั่นคงจากเงิน จากความสำเร็จ หรือคอนเนคชันความสัมพันธ์ต่าง ๆ เราวิ่งหาเพราะเร่คิดว่าสิ่งเหล่านี้จะเติมเต็มชีวิตของเราได้ สุดท้ายเราจะพบเพียงความว่างเปล่า เพราะเราไม่สามารถสะสมอะไรในโลกนิรันดร์กาลของพระเจ้าได้ในข้อ 3 คือ “เจ้ามีหน้าผากของหญิงแพศยา เจ้าปฏิเสธไม่ยอมอาย” ตอนนี้ประชากรของพระเจ้าทำบาปจนไม่รู้สึกผิดอีกต่อไป บาปที่ทำซ้ำ ๆโดยไม่กลับใจ จะค่อย ๆ ทำให้ความรู้สึกผิดในชีวิตค่อย ๆ หมดไป ชีวิตฝ่ายวิญญาณของคนเราก็เช่นกัน หากเราปล่อยให้ความบาปเล็ก ๆ อยู่ในใจโดยไม่จัดการ วันหนึ่งเราจะชินกับมัน ความรู้สึกผิดและเสียงของพระเจ้าจะค่อย ๆ เบาลงจนเราไม่ได้ยินเลย'จงแสวงหาพระยาห์เวห์ ขณะที่จะพบพระองค์ได้ จงทูลพระองค์ ขณะที่พระองค์ทรงอยู่ใกล้ ' อิสยาห์ 55:6พระเจ้าทรงควบคุมทุกสิ่งอยู่ความอุดมสมบูรณ์ ฤดูกาลต่าง ๆ ความมั่นคงในชีวิต ไม่มีสิ่งใดที่มาแทนพระเจ้าได้จริง ๆ อย่าปล่อยให้เสียงของโลก และวิธีการของโลก ทำให้เสียงของพระเจ้าเบาลงในชีวิตของเรา วันที่หัวใจของเราไม่รู้สึกผิดอีกต่อไป ไม่ใช่สัญญาณของอิสรภาพ แต่นั่นคือสัญญาณว่า ชีวิตของเรากำลังห่างจากพระเจ้ามากขึ้นทุกที วันนี้ถ้าเรายังได้ยินเสียงเตือนของพระเจ้าอยู่ นั่นคือพระคุณของพระเจ้า ขอให้เราหยุดวิ่งตามสิ่งที่โลกกำลังเสนอให้ แล้วกลับมาพึ่งพาพระเจ้าผู้ทรงครอบครองอยู่เหนือทุกสิ่ง เพราะมีเพียงพระองค์เท่านั้นที่เติมเต็มหัวใจและเป็นผู้ประทานความมั่นคงสมบูรณ์ได้อย่างแท้จริงวุฒิ วงศ์สรรเสริญ