พระธรรมนำชีวิต ตอน ไม่เก็บเอาไว้เอง Ep.1366

พระธรรมนำชีวิตตอน ไม่เก็บเอาไว้เอง Ep.1366 ผมเองขอสารภาพว่า ผมเป็นคนนึงที่อยากได้ชื่อเสียงและเครดิต ซึ่งคนส่วนใหญ่ก็อยากได้สิ่งนี้เช่นกัน ยิ่งหากเราเป็นผู้นำหรือคนที่มีความสามารถที่ทำงานสำเร็จ ก็ยิ่งต้องการให้คนจำได้ว่า นี่คือสิ่งที่ฉันทำ แต่ใน 2 ซามูเอล 12:26-31 เราได้พบเรื่องราวที่ตรงกันข้ามจากแม่ทัพโยอาบ แม้ว่าเขาอยู่ในสถานการณ์ที่จะยึดเมืองรับบาห์ได้แล้ว แต่เขากลับให้ดาวิดเป็นผู้มาจัดการให้จบ เรื่องนี้เป็นตัวอย่างให้เราทุกคนได้'โยอาบจึงส่งผู้สื่อสารไปเฝ้าดาวิด ทูลว่า “ข้าพระบาทได้สู้รบกับกรุงรับบาห์ ยิ่งกว่านั้นอีก ข้าพระบาทตีเมืองที่เป็นแหล่งน้ำได้แล้ว บัดนี้ขอฝ่าพระบาททรงรวบรวมทหารที่เหลือ เข้าตั้งค่ายตีเมืองนั้นให้ได้ เพราะเกรงว่าถ้าข้าพระบาทตีได้ ก็จะเรียกชื่อเมืองนั้นตามชื่อของข้าพระบาท” ' 2 ซามูเอล 12:27-28 โยอาบกำลังอยู่ในตำแหน่งได้เปรียบในการยึดเมืองรับบาห์ เขายึดแหล่งน้ำได้แล้ว เพียงแค่โจมตีขั้นสุดท้ายเมืองทั้งเมืองก็จะตกเป็นของเขา เขาสามารถจะประกาศได้ว่าเป็นชัยชนะที่เขาทำสำเร็จ แต่เขากลับเลือกทำสิ่งที่แตกต่าง โยอาบส่งผู้สื่อสารไปทูลดาวิดให้รวบรวมทหารมาตีเมืองนั้นให้ได้ 'ดาวิดจึงทรงรวบรวมทหารทั้งหมดยกไปยังเมืองรับบาห์ และทรงต่อสู้จนยึดเมืองนั้นได้ ' 2 ซามูเอล 12:29 ในที่สุดดาวิดก็สามารถยึดเมืองได้จริงๆ โยอาบได้ยกเกียรตินั้นให้กับดาวิด นอกจากนั้นดาวิดยังได้มงกุฎทองคำที่มีค่ามาก ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งศักดิ์ศรีและเป็นการยืนยันว่า เกียรติทั้งหมดให้เป็นของดาวิดไม่ใช่ของโยอาบเอง สิ่งที่โยอาบทำเป็นข้อคิดได้ว่า คนที่มีความสามารถจริงๆไม่จำเป็นต้องเอาชื่อหรือเกียรติมาเป็นของตัวเอง แต่เขารู้จักยกเกียรตินั้นให้กับพระเจ้าและผู้อื่น ข้อคิดนี้เข้ากับหลักการที่พระเยซูสอนในมัทธิว 20:26 “ใครอยากเป็นใหญ่ในพวกท่าน ผู้นั้นต้องเป็นผู้รับใช้” 'จงรักกันฉันพี่น้อง จงขวนขวายในการให้เกียรติกันและกัน ' โรม 12:10 หากเราทำตามสิ่งที่พระเยซูสอน ทำตามที่พระวจนะของพระเจ้าสั่งไว้ ในการให้เกียรติผู้อื่น เรากำลังทำให้ผู้คนเห็นพระเยซูผู้ทรงเสียสละพระองค์เพื่อทุกคน ดังนั้นในครอบครัวและคริสตจักรให้เราเรียนรู้การให้เกียรติซึ่งกันและกัน ให้เราเป็นคนที่สนับสนุนคนอื่นมากกว่าการต้องการได้รับการยกย่องเพียงฝ่ายเดียวเพื่อให้พระเจ้าจะทรงได้รับเกียรติสูงสุด แม้แต่ในที่ทำงานขอให้เราอย่าแข่งขันเพื่อรับเครดิตเพียงอย่างเดียว แต่ให้เราถ่อมใจจนสามารถให้เกียรติแก่ผู้นำและผู้อื่นได้ วุฒิ วงศ์สรรเสริญ