พระธรรมนำชีวิต ตอน ไม่ยอมรับก็รักษาไม่ได้ Ep.1631

พระธรรมนำชีวิตตอน ไม่ยอมรับก็รักษาไม่ได้ Ep.1631แม้อาการป่วยจะชัดเจนจนทุกคนเห็นได้ แต่หากผู้ป่วยที่ปฏิเสธว่า เขาสบายดี ฉันปกติ ผมคิดว่าหมอที่เก่งที่สุดก็ช่วยรักษาเขาไม่ได้ เพราะเขาจะปฎิเสธการรักษา นี่คือสภาพหัวใจที่น่ากลัวซึ่งเยเรมีย์ 2:33–37ก กำลังเผยให้เราเห็นว่า ประชากรของพระเจ้าไม่ได้เพียงห่างจากพระเจ้า แต่ยังหลอกตัวเองว่า เขายังโอเคอยู่'“เจ้าหาทางไปพบรักได้อย่างแนบเนียน ซ้ำเจ้ายังสอนทางของเจ้าให้หญิงชั่ว ที่ชายเสื้อของเจ้ามี โลหิตของคนจนที่ไร้ความผิดติดอยู่ ทั้งที่เจ้าไม่ได้จับเขาขณะทำการโจรกรรม .... ' เยเรมีย์ 2:33-34ยูดาห์ไม่ได้พลาดเพราะไม่รู้ แต่พวกเขาเริ่มชำนาญในการห่างจากพระเจ้า คำว่า “แนบเนียน” เป็นภาพภาพของการวางแผนอย่างดี ประณีต และช่ำชองจนสอนได้ บาปเริ่มจากความพลั้งพลาด แต่ถ้าไม่กลับใจมันจะค่อย ๆ กลายเป็นนิสัย และในที่สุดจะกลายเป็นตัวตน ภาพของโลหิตที่ติดอยู่ที่ชายเสื้อ กำลังบอกว่า ความผิดของพวกเขาไม่ได้ซ่อนอยู่ในที่ลับอีกต่อไป แต่ปรากฏชัดผ่านการใช้ชีวิตและการปฏิบัติต่อคนอื่น ชีวิตที่ละทิ้งพระเจ้าจะเห็นแก่ตัว จะเย็นชาต่อคนอื่น พระวจนะของพระเจ้าสอนว่า ความสัมพันธ์กับพระเจ้าจะแยกจากการปฏิบัติต่อเพื่อนมนุษย์ไม่ได้ เราอาจใช้ชีวิตฝ่ายวิญญาณอย่างปกติไปโบสถ์ ไปรับใช้ แต่ถ้าชีวิตยังเต็มไปด้วยการเอาเปรียบ หรือความเย็นชาต่อคนอื่น สิ่งนี้กำลังสะท้อนว่า หัวใจของเราอาจกำลังเริ่มห่างจากพระเจ้าแล้วหรือเปล่า'แต่ถึงจะมีเรื่องต่างๆ เหล่านี้ เจ้าก็ยังกล่าวว่า ‘ข้าไม่มีความผิดเลย พระพิโรธของพระองค์ได้หันกลับจากข้าแล้ว’ นี่แน่ะ เราจะนำเจ้าไปสู่การพิพากษาเพราะเจ้ากล่าวว่า ‘ข้าไม่ได้ทำบาป’ ' เยเรมีย์ 2:35นี่คือภาพหัวใจของคนที่หลอกตัวเอง พวกเขาคิดว่า เพราะพระเจ้ายังไม่ลงโทษ พระเจ้าก็น่าจะโอเค จึงใช้ชีวิตแบบนั้นต่อไปได้ เพราะทุกอย่างยังดูปกติ ความเงียบของพระเจ้าไม่ได้แปลว่าพระองค์เห็นด้วย พระเจ้าทรงอดทนเพื่อเปิดโอกาสให้เรากลับใจ ไม่ใช่เพื่อให้เราทำบาปต่อไป 'ทำไมเจ้าเร่ร่อนไปอย่างนั้น โดยเปลี่ยนเส้นทางของเจ้า? อียิปต์จะทำให้เจ้าอับอาย เหมือนที่อัสซีเรียทำให้เจ้าอับอายมาแล้วนั้น เช่นเดียวกันเจ้าจะออกมาจากที่นั่น โดยเอามือกุมศีรษะของเจ้าไว้…”’ เยเรมีย์ 2:36-37กยูดาห์วิ่งไปหาความช่วยเหลือจากคนที่คิดว่าจะช่วยได้ ไปหาอียิปต์ หาอัสซีเรีย เพื่อให้รู้สึกมั่นคง แต่สุดท้ายสิ่งที่พวกเขาได้รับกลับมาทำให้ต้องอามือกุมศีรษะไว้ นี่หมายถึงความพ่ายแพ้ และความอับอาย หลายครั้งเราก็เป็นแบบนั้น เราวิ่งหาความสำเร็จ หาคอนเนคชั่นที่คิดว่าช่วยได้ ที่คิดว่าจะทำให้ชีวิตมั่นคงได้ ไม่มีอะไรแทนที่พระเจ้าได้ สิ่งที่เราไว้วางใจแทนพระเจ้า สุดท้าย มันจะทำให้เราผิดหวังเสมอ'แต่จงเป็นผู้ประพฤติตามพระวจนะ ไม่ใช่เป็นเพียงผู้ฟังเท่านั้น มิฉะนั้นจะเป็นการหลอกตัวเอง ' ยากอบ 1:22การหลอกตัวเอง คือการคิดว่าความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้ากับเรายังดีอยู่ ทั้ง ๆ ที่หัวใจกำลังห่างจากพระองค์มากขึ้นทุกวัน โลกอาจจะชื่นชมความเก่ง หรือภาพลักษณ์ภายนอกที่ดูดีของเรา แต่พระเจ้าทรงเห็นรอยเปื้อนที่อยู่ลึกในหัวใจและชีวิตของเรา อย่ารอให้ถึงวันที่ต้องเอามือกุมศีรษะด้วยความอับอายเลย สำรวจจิตใจของเราดูว่า วันนี้มีบาปอะไรที่เราชินกับมันแล้วหรือยัง ขอเราอย่าใช้ความอดทนของพระเจ้า เป็นข้ออ้างที่จะทำบาปต่อไป และอย่าปล่อยให้หัวใจแข็งกระด้าง จนพระเจ้าเตือนแล้ว แต่เราก็ยังคิดว่า ตัวเองไม่ผิด เพราะสิ่งที่น่ากลัวคือ การทำบาปจนชิน และไม่รู้สึกว่ามันผิดบาปอีกต่อไป หัวใจที่ยอมรับว่าตัวเองมีบาปและอ่อนแอเท่านั้น ที่พระคุณของพระเจ้าผ่านทางพระเยซูคริสต์จะเข้าไปรักษาเยียวยาได้จริง ๆ วุฒิ วงศ์สรรเสริญ