พระธรรมนำชีวิต ตอน เรียนรู้จากความผิดพลาด Ep.1558

พระธรรมนำชีวิตตอน เรียนรู้จากความผิดพลาด Ep.1558หลังจากที่เราเห็นความวุ่นวายในอิสราเอลฝ่ายเหนือ 2 พงศ์กษัตริย์ 15:32–38 ก็พาเรากลับมาดูยูดาห์ฝ่ายใต้ เป็นช่วงเวลาที่โยธามขึ้นครองราชย์ต่อจากอาซาริยาห์ หรืออุสซียาห์ พระวจนะของพระเจ้าบันทึกว่า โยธามทำสิ่งที่ถูกต้องในสายพระเนตรของพระเจ้า ตามอย่างพ่อของเขา 2 พงศาวดาร 27:2 ได้อธิบายเพิ่มเติมว่า เขาเรียนรู้จากความผิดพลาดของพ่อ เพราะว่าพ่อของเขาเป็นโรคเรื้อนเพราะไปล้ำเส้นเข้าไปในพระวิหารเผาเครื่องหอมซึ่งไม่ใช่หน้าที่ของกษัตริย์ 2 พงศาวดารได้ระบุชัดเจนว่า โยธามไม่ได้เข้าไปในพระวิหาร นี่คือภาพของผู้นำที่เรียนรู้จากความผิดพลาดของคนรุ่นก่อน ไม่ใช่ทำผิดซ้ำ แต่เลือกที่จะทำให้การนมัสการพระเจ้าดีขึ้น แต่สิ่งที่เป็นปัญหา'เว้นแต่ปูชนียสถานสูงยังไม่ได้ถูกกำจัดเสีย ประชาชนยังถวายสัตวบูชาและเผาเครื่องหอมบนปูชนียสถานสูงเหล่านั้น พระองค์ทรงสร้างประตูบนของพระนิเวศแห่งพระยาห์เวห์ ' 2 พงศ์กษัตริย์ 15:35ปัญหาคือโยธามไม่เด็ดขาดพอกับศาสนาเจือปนที่ผิดแปลกไปจากคำสั่งของพระเจ้า นักอธิบายพระคัมภีร์ได้ชี้ให้เห็นว่า การที่เขาสร้างประตูบนของพระนิเวศ อาจสะท้อนความพยายามของเขาที่จะส่งเสริมให้ประชาชนหันกลับมานมัสการพระเจ้า สิ่งนี้ทำให้เราเห็นความจริงที่สำคัญว่า ความเชื่อของผู้นำไม่สามารถบังคับหัวใจของคนอื่นได้ แม้ผู้นำสัตย์ซื่อ แต่แต่ละคนก็ต้องตัดสินใจด้วยตัวเองว่าจะยำเกรงพระเจ้าหรือไม่'ในเวลานั้นพระยาห์เวห์ได้ทรงใช้เรซีน พระราชาแห่งซีเรีย และเปคาห์บุตรเรมาลิยาห์ให้มาสู้กับยูดาห์ ' 2 พงศ์กษัตริย์ 15:37อธิปไตยของพระเจ้าปกครองอยู่เหนือทุกอย่าง สิ่งนี้เกิดขึ้นนี้ไม่ใช่เพราะพระเจ้าเกลียดโยธาม แต่เป็นผลสะสมของความเสื่อมฝ่ายวิญญาณของประชาชนที่ยังไม่ยอมทิ้งปูชนียสถานสูง พระเจ้าอนุญาตให้ซีเรียและอิสราเอลคุกคามยูดาห์ เพื่อเตือนประชาชนให้กลับใจ หนังสืออธิบายได้บอกว่า ในบริบทของการเมืองของยุคนั้น ซีเรียและอิสราเอลรวมกันเพื่อต่อต้านอัสซีเรีย และพวกเขาต้องการให้ยูดาห์เข้าร่วมด้วย แต่ยูดาห์ไม่ยอมทั้งสองชาตินี้จึงบุกเยรูซาเล็ม สงครามนี้จะระเบิดขึ้นเต็มรูปแบบในยุคของอาหัส ลูกชายของโยธามในบทต่อไป หลายครั้งในชีวิตของเรา วิกฤตที่เข้ามาอาจไม่ใช่เพียงปัญหาทางเศรษฐกิจหรือความขัดแย้งในชีวิต แต่เป็นเสียงเคาะประตูจากพระเจ้าที่กำลังเรียกให้เราตื่นและกลับใจใหม่'คนที่ดำเนินชีวิตอย่างเที่ยงธรรมย่อมยำเกรงพระยาห์เวห์ แต่คนที่ทางของเขาคดก็ดูหมิ่นพระองค์ ' สุภาษิต 14:2วันนี้เราอาจจะมีผู้นำฝ่ายวิญญาณที่สัตย์ซื่อ มีสถานที่นมัสการที่งดงาม แต่คำถามคือ หัวใจของเรายังมีปูชนียสถานสูงซ่อนอยู่หรือไม่ เราอาจพึ่งพาความเชื่อของพ่อแม่ ศิษยาภิบาล หรือคริสตจักร แต่พระเจ้าต้องการหัวใจของเราเอง อย่าเพียงแต่เรียนรู้จากความผิดพลาดของคนรุ่นก่อน แต่ให้เราตัดสินใจที่จะเดินกับพระเจ้าด้วยตัวเราเอง เพราะชีวิตที่ยำเกรงพระเจ้าไม่ได้เริ่มต้นที่ผู้นำ แต่เริ่มต้นที่หัวใจของเรา ผู้นำอาจจะสร้างประตูพระวิหารได้ แต่มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่สามารถเปิดหัวใจของมนุษย์ได้ ขอพระเจ้าอวยพระพรทุกท่านวุฒิ วงศ์สรรเสริญ