พระธรรมนำชีวิต ตอน น้ำตาของผู้รับใช้ Ep.1680

พระธรรมนำชีวิตตอน น้ำตาของผู้รับใช้ Ep.1680ไม่มีใครยินดีหรือมีความสุขเมื่อเห็นคนที่รักเดินเข้าสู่ความพินาศ ผู้เผยพระวจนะเยเรมีย์ก็เช่นกัน เยเรมีย์ 8:18–9:3 เปิดเผยหัวใจของเยเรมีย์ที่เจ็บปวดไปพร้อมกับพระทัยของพระเจ้า เพราะแม้พระเจ้าจะทรงพิพากษาเพื่อสำแดงความยุติธรรม พระองค์ก็ไม่ได้ทรงยินดีในความพินาศของผู้คน แต่ทรงโศกเศร้าที่พวกเขาปฏิเสธพระองค์และไม่ยอมกลับใจ"ความทุกข์ของข้าพเจ้านี้เกินจะรักษาได้ จิตใจของข้าพเจ้าก็ป่วยอยู่... ฟังสิ เสียงร้องแห่งประชากรของข้าพเจ้าจากทั่วทั้งแผ่นดิน..." เยเรมีย์ 8:18-19ก เยเรมีย์ไม่ได้ประกาศพระวจนะด้วยหน้าที่ แต่ประกาศด้วยหัวใจที่หวงใย และแตกสลายเพราะความทุกข์ของผู้คนกลายเป็นความทุกข์ของเขาด้วย เขาได้ยินเสียงร้องของผู้คนที่กำลังรับผลของความบาปตนเอง แทนที่เยเรมีย์จะรู้สึกว่า สิ่งที่พระเจ้าใช้ให้เขาพูดนั้นเป็นจริง แต่เขากลับร้องไห้ เพราะสิ่งที่นั้นกำลังเกิดกับคนที่เขารัก ในข้อ 19–20 ประชาชนเริ่มถามว่า "พระยาห์เวห์ไม่ได้สถิตในศิโยนหรือ?" นี่คือเสียงของความคิดว่า พระวิหารจะช่วยชีวิตได้ แต่พระเจ้าทรงตอบว่า ปัญหาไม่ใช่การที่พระเจ้าทอดทิ้งพวกเขา แต่เพราะพวกเขาเลือกติดตามรูปเคารพ วลีที่บอกว่า "ฤดูเกี่ยวก็ผ่านไป ฤดูแล้งก็สิ้นสุดแล้ว และเราทั้งหลายก็ไม่รอด" นี่คือภาพของโอกาสแห่งพระคุณที่ถูกปล่อยให้ผ่านไป จนในที่สุดเวลาของการพิพากษาก็มาถึง'เพราะความเจ็บปวดแห่งประชากรของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงเจ็บปวด ข้าพเจ้าเศร้าหมอง และความหวาดหวั่นก็ยึดข้าพเจ้าไว้มั่นไม่มียารักษาในกิเลอาดหรือ? ไม่มีแพทย์ที่นั่นหรือ? ทำไมสุขภาพแห่งบุตรีประชากรของข้าพเจ้า จึงไม่กลับสู่สภาพเดิม?' เยเรมีย์ 8:21-22เยเรมีย์รู้สึกเจ็บปวดเหมือนกับแผลนั้นเกิดขึ้นกับตัวเขาเอง เขาถามว่า "ไม่มียารักษาในกิเลอาดหรือ?" คำถามนี้ไม่ได้หมายความว่า พระเจ้าไม่มีทางรักษา แต่เป็นการสะท้อนว่า พระเจ้าทรงจัดเตรียมหนทางแห่งการรักษาไว้แล้ว แต่พวกเขากลับไม่ยอมมาหาพระองค์ ผู้รักษาก็มีอยู่ ยารักษาก็มี แต่ผู้ป่วยไม่ยอมมารับการรักษา ปัญหาไม่ได้อยู่ที่พระเจ้าไม่รักษา แต่ปัญหาคือ พวกเขาปฏิเสธพระเจ้าผู้ทรงรักษา'หากศีรษะของข้าพเจ้าเป็นแหล่งน้ำ และตาของข้าพเจ้าเป็นบ่อน้ำตาก็จะดี เพื่อข้าพเจ้าจะได้ร้องไห้ทั้งกลางวันและกลางคืนเพราะประชากรของข้าพเจ้าถูกเข่นฆ่า ' เยเรมีย์ 9:1ตรงนี้เป็นจุดเยเรมีย์จึงได้รับการขนานนามจากนักอธิบายพระคัมภีร์จำนวนมากว่า เป็นผู้เผยพระวจนะแห่งน้ำตา เพราะเมื่อเข้าสู่บทที่ 9 น้ำตาของเยเรมีย์ยิ่งไหลมากขึ้น เขาอยากร้องไห้ทั้งกลางวันและกลางคืน ในข้อ 2 เขาถึงกับกล่าวว่า อยากหนีไปอยู่ในถิ่นทุรกันดาร เพราะผู้คนเต็มไปด้วยความไม่ซื่อสัตย์ การทรยศและความบาป แต่พระเจ้าทรงเปิดเผยต้นเหตุของปัญหาไว้ในข้อ 3 ว่า “เขาไม่รู้จักเรา” พวกเขารู้จักพิธีกรรม พระวิหาร และรู้จักธรรมบัญญัติของพระเจ้า แต่พวกเขาไม่ได้รู้จักพระองค์ในความสัมพันธ์ที่แท้จริง ความรู้ทางศาสนาที่ปราศจากการเชื่อฟัง จึงไม่อาจช่วยรักษาหัวใจของมนุษย์ได้'เมื่อพระองค์เสด็จมาใกล้และทอดพระเนตรเห็นกรุงแล้ว ก็ทรงกันแสงสงสารกรุงนั้น ' ลูกา 19:41นี่คือหัวใจของพระเจ้า พระเยซูเมื่อทอดพระเนตรเห็นกรุงเยรูซาเล็ม พระองค์ไม่ได้ทรงยินดีในความพินาศของผู้คน แม้จะทรงประกาศการพิพากษาที่กำลังจะมาถึง พระเยซูร้องไห้เพราะผู้คนไม่ยอมรับทางแห่งความจริงและสันติสุขที่พระองค์นำมา พระเยซูทรงเป็นพระเจ้าผู้รักษาที่แท้จริง ผู้ทรงรับโทษบาปแทนเรา เพื่คนที่กลับใจและมาเชื่อ วางใจในพระองค์จะได้รับการรักษา ได้รับชีวิตใหม่ ขอให้เรารู้จักพระเจ้าไม่ใช่แค่เพียงด้วยข้อมูล แต่ด้วยการมีความสัมพันธ์ที่นำไปสู่การเชื่อฟัง และขอพระเจ้าประทานหัวใจแบบเยเรมีย์ ที่เราจะรักผู้คนมากพอที่จะร้องไห้และอธิษฐานเพื่อเขามากกว่าจะกล่าวโทษหรือเพิกเฉยต่อความบาปของเขา เพราะหัวใจแบบนี้ คือหัวใจที่สะท้อนถึงพระทัยของพระเจ้าวุฒิ วงศ์สรรเสริญ