พระธรรมนำชีวิต ตอน พระเจ้าต้องการอะไร? Ep.1673

พระธรรมนำชีวิตตอน พระเจ้าต้องการอะไร? Ep.1673เราเคยถามตัวเองไหมว่า พระเจ้าทรงต้องการอะไรมากที่สุดจากเรา? หลายคนอาจตอบว่า การนมัสการ การถวาย หรือการรับใช้ เยเรมีย์ 7:21–26 เปิดเผยว่า ตั้งแต่แรกเริ่มของพันธสัญญา สิ่งที่พระเจ้าทรงเรียกร้องมาตลอดคือ การฟังพระสุรเสียงของพระองค์ด้วยการเชื่อฟัง เพราะการนมัสการที่แท้จริงไม่ได้เริ่มจากแท่นบูชา แต่เริ่มจากหัวใจที่ยอมจำนนต่อพระเจ้า'พระยาห์เวห์จอมทัพ พระเจ้าแห่งอิสราเอล ตรัสดังนี้ว่า “จงเพิ่มเครื่องบูชาเผาทั้งตัวเข้ากับเครื่องบูชาของเจ้า และจงรับประทานเนื้อ เพราะในวันที่เราได้พาบรรพบุรุษของเจ้าออกมาจากแผ่นดินอียิปต์ เราไม่ได้พูดกับพวกเขาหรือสั่งเขาเรื่องเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและเครื่องบูชา ' เยเรมีย์ 7:21-22พระเจ้าตรัสแบบนี้ ไม่ใช่เพราะพระองค์ต้องการเครื่องบูชามากขึ้น แต่พระองค์ทรงเปิดเผยว่า เครื่องบูชาที่ปราศจากการเชื่อฟังไม่มีความหมายสำหรับพระองค์ พระเจ้าไม่ได้ทรงปฏิเสธระบบเครื่องบูชาที่พระองค์เองทรงบัญญัติไว้ แต่ทรงย้ำว่า ตั้งแต่เริ่มต้นของพันธสัญญา พระองค์ทรงเรียกร้องให้ประชากรเชื่อฟังพระองค์ เครื่องบูชาจึงเป็นผลลัพธ์ของการเชื่อฟัง ไม่ใช่สิ่งที่ใช้มาทดแทนการเชื่อฟัง'แต่เราบัญชาเขาทั้งหลายอย่างนี้ว่า จงเชื่อฟังเสียงของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของเจ้า และเจ้าจะเป็นประชากรของเรา และเจ้าจงดำเนินในหนทางที่เราได้บัญชาเจ้าไว้ เพื่อเจ้าจะได้อยู่เย็นเป็นสุข ' เยเรมีย์ 7:23"จงเชื่อฟังเสียงของเรา" ในภาษาเดิมเป็นคำสั้น ๆ ว่า "ฟัง" (เชมา) สำหรับพระเจ้า การได้ยินที่ไม่ก่อให้เกิดการเชื่อฟัง นั่นเท่ากับยังไม่ได้ฟังจริง ๆ เพราะในภาษาเดิมการฟังคือการเชื่อฟังด้วย ดังนั้นการนมัสการไม่ได้เริ่มต้นเมื่อเราเดินเข้าโบสถ์ แต่เริ่มต้นเมื่อเรายอมเชื่อฟัง และยอมให้พระวจนะของพระเจ้าเปลี่ยนแปลงชีวิตของเรา'แต่พวกเขาไม่ได้เชื่อฟังหรือเงี่ยหูฟัง แต่กลับดำเนินตามแผนการของเขาเอง และในความดื้อกระด้างตามจิตใจชั่วของเขา และเดินถอยหลัง แทนที่จะเดินไปข้างหน้า ตั้งแต่วันที่บรรพบุรุษของพวกเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์จนทุกวันนี้ เราได้ส่งบรรดาผู้เผยพระวจนะผู้รับใช้ของเราไปยังเขาครั้งแล้วครั้งเล่า ถึงกระนั้นเขาก็ยังไม่ฟังเรา หรือเงี่ยหูฟัง แต่ได้ทำให้คอของตนแข็ง เขาได้ทำชั่วยิ่งกว่าบรรดาบรรพบุรุษของเขาเสียอีก ' เยเรมีย์ 7:24-26คนยูดาห์รู้พระวจนะ แต่พวกเขาตั้งใจเลือกเดินตามความคิดของตัวเอง ผลคือ ชีวิตของพวกเขาเดินถอยหลังแทนที่จะเดินไปข้างหน้า ชีวิตฝ่ายจิตวิญญาณก็เช่นกัน ไม่มีจุดที่เรียกว่าอยู่เฉย ๆ หากเราไม่ก้าวหน้าในการเชื่อฟัง เราก็กำลังถอยหลังอยู่ ถึงแม้ว่าพระเจ้าจะทรงส่งผู้เผยพระวจนะมาเตือนครั้งแล้วครั้งเล่า แต่พวกเขาได้ทำให้คอของตนแข็ง นี่เป็นภาพของวัวที่ดื้อ ไม่ยอมก้มคอรับแอก หรือยอมให้เจ้าของบังคับทิศทาง เป็นภาพของหัวใจที่ไม่ยอมอยู่ใต้การทรงนำของพระเจ้า'“ถ้าพวกท่านรักเรา ท่านก็จะประพฤติตามบัญญัติของเรา ' ยอห์น 14:15พระเยซูทรงยืนยันหลักการนี้ ความรักที่แท้จริงต่อพระเจ้าไม่ได้วัดจากของถวาย แต่ความรักนั้นจะแสดงผลออกมาด้วยการเชื่อฟังพระเจ้า และพระวจนะของพระองค์ ขอให้เราจะไม่เพียงได้ยิน แต่ขอให้เราฟังพระสุรเสียงของพระเจ้าด้วยใจที่พร้อมตอบสนอง ด้วยการเชื่อฟัง เพราะการเชื่อฟังคือการนมัสการที่พระเจ้าพอพระทัยวุฒิ วงศ์สรรเสริญ