พระธรรมนำชีวิต ตอน ทำไมไม่ยอมกลับ? Ep.1677

พระธรรมนำชีวิตตอน ทำไมไม่ยอมกลับ? Ep.1677ความรู้สึกผิดเมื่อทำบาปยองเราจะรู้สึกน้อยลงไปเรื่อย ๆ จนถึงไม่รู้สึกเลย หากเราทำบาปนั้นซ้ำ ๆ แล้วเมื่อความบาปนั้นถูกเปิดเผยออกมาเราก็จะหาข้ออ้างมาปกปิดมากกว่าจะยอมรับผิด ทั้งที่การยอมรับผิดและการกลับใจเป็นสิ่งที่ต้องทำของคนที่รู้ว่ากำลังเดินผิดทาง เยเรมีย์ 8:4–7 เปิดเผยว่า พระเจ้าทรงเรียกประชากรของพระองค์ให้หันกลับ แต่พวกเขากลับดื้อรั้น ยึดติดอยู่กับคำหลอกลวง และไม่ยอมกลับใจ '“เจ้าจงพูดกับเขาทั้งหลายว่า พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า เมื่อมนุษย์ล้มลง เขาจะไม่ลุกขึ้นอีกหรือ? ถ้าคนหนึ่งคนใดหันไป เขาจะไม่หันกลับมาหรือ? ' เยเรมีย์ 8:4ประโยคคำถามทั้งสองประโยคนี้ เป็นรูปประโยคที่ต้องตอบว่าใช่เพียงอย่างเดียว คือถ้าล้มก็ต้องลุก ถ้าหันไปก็ต้องหันกลับมา แต่ไม่ใช่สำหรับคนยูดาห์ พวกเขาไม่ยอมทำสิ่งที่ต้องทำ คือการกลับใจและมาสารภาพต่อพระเจ้า พระเจ้าทรงเปิดทางให้คนบาปกลับมาหาพระองค์เสมอ แต่พระองค์จะไม่ทรงบังคับให้ใครกลับใจ'ทำไมชนชาตินี้คือเยรูซาเล็มจึงได้หันไป กลับสัตย์อยู่เสมอ? เขายึดการหลอกลวงไว้มั่น พวกเขาปฏิเสธไม่ยอมหันกลับ เราได้ตั้งใจและคอยฟัง แต่พวกเขาก็ไม่ได้พูดสิ่งที่ถูก ไม่มีใครกลับใจจากความชั่วของตน กล่าวว่า ‘ฉันได้ทำอะไรลงไปหรือ?’ ทุกคนหันไปตามทางของเขาเอง เหมือนม้าวิ่งหัวทิ่มเข้าไปในสงคราม ' เยเรมีย์ 8:5-6คนยูดาห์ไม่ใช่ไม่รู้ว่าผิด แต่พวกเขาไม่ยอมรับว่าผิด พระเจ้าทรงตั้งใจ คอยฟังว่าจะมีใครสักคนสารภาพบาป แต่ไม่มีใครเลย พวกเขาไม่ได้สำนึกผิดแล้วถามตัวเองว่า ฉันได้ทำอะไรลงไป? แต่ยังทำสิ่งตรงกันข้าม คือเดินหน้าตามใจตนเองอย่างม้าวิ่งหัวทิ่มเข้าในสงคราม หมายถึงมันวิ่งแบบมุทะลุ พุ่งเข้าสู่สนามรบโดยไม่คิดถึงอันตรายใด ๆ การกลับใจเริ่มต้นเมื่อเราสำนึกว่าสิ่งที่ทำนั้นผิด และต้องตามมาด้วยการกลับใจ หันหน้ามาสารภาพต่อพระเจ้า พระคุณของพระเจ้าที่มาถึงเราทางพระเยซูคริสต์ทรงโปรดยกโทษบาปให้เราเสมอ เมื่อเราสำนึกผิดและกลับใจจากบาปนั้นจริง ๆ'แม้ว่านกกระสาดำบนฟ้า ยังรู้จักเวลากำหนดของมัน และนกเขา นกนางแอ่น และนกกรอด ได้รักษาเวลามาของมัน แต่ประชากรของเรา ไม่รู้จักกฎหมายของพระยาห์เวห์ ' เยเรมีย์ 8:7ภาพการอพยพของนกเป็นสิ่งที่คุ้นตาของคนในแถบนั้น พระเจ้าทรงเปรียบเทียบพวกเจากับนกอพยพ แม้นกไม่มีพระวจนะเหมือนมนุษย์ แต่มันยังรู้จักฤดูกาลและทำตามระเบียบที่พระเจ้าทรงกำหนดไว้ ในขณะที่คนของพระองค์ผู้ได้รับพระวจนะของพระองค์กลับไม่ยอมเชื่อฟังพระเจ้า ความรู้เรื่องพระเจ้า หรือพระคัมภีร์จะไม่มีคุณค่า หากชีวิตของเราไม่เชื่อฟังตามสิ่งที่รู้'หรือว่าท่านประมาทพระกรุณาอันอุดม ความอดกลั้นพระทัย และความอดทนของพระองค์ โดยไม่รู้หรือว่าพระกรุณาคุณของพระเจ้านั้น มุ่งจะชักนำท่านให้กลับใจใหม่? ' โรม 2:4พระเจ้าทรงอดทนนาน ไม่ใช่เพราะทรงเพิกเฉยหรือไม่สนใจต่อความบาป แต่เพราะพระองค์ทรงต้องการให้มนุษย์กลับใจ วันนี้หากพระเจ้าเตือนเราผ่านพระวจนะ อย่าเพิกเฉยหรือหาเหตุผลเข้าข้างตนเอง แต่ขอให้เรารีบหันกลับมาหาพระองค์ เพราะคนที่พร้อมกลับใจ คือคนที่พร้อมรับพระคุณและการเปลี่ยนแปลงจากพระเจ้า วุฒิ วงศ์สรรเสริญ