พระธรรมนำชีวิต ตอน ทรงต้องการมากกว่าไปโบสถ์ Ep.1670

พระธรรมนำชีวิตตอน ทรงต้องการมากกว่าไปโบสถ์ Ep.1670เราเคยคิดแบบนี้ไหมครับว่า ตราบใดที่ยังไปโบสถ์ นมัสการ อธิษฐาน หรือรับใช้พระเจ้าชีวิตฝ่ายวิญญาณของเราก็น่าจะปกติดีอยู่ พระเจ้าทรงมองลึกกว่านั้น พระองค์ไม่ได้ทอดพระเนตรเฉพาะสิ่งที่เราทำในวันอาทิตย์ แต่ทรงทอดพระเนตรการดำเนินชีวิตของเราทุกวัน เยเรมีย์ 7:1-7 เป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญของพระธรรม จากคำพยากรณ์ในลักษณะบทกวี มาเป็นคำเทศนาที่หน้าประตูพระวิหารที่ตรงไปตรงมาเหมือนผู้พิพากษาที่กำลังอ่านคำฟ้องในศาล พระเจ้าทรงให้เยเรมีย์ยืนอยู่ตรงที่ผู้คนกำลังเดินเข้ามานมัสการพระเจ้า เพื่อประกาศว่า พิธีกรรมไม่อาจทดแทนการกลับใจและการเชื่อฟังได้'พระยาห์เวห์จอมทัพพระเจ้าของอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า จงซ่อมทางและการกระทำของเจ้าเสีย และเราจะให้เจ้าอาศัยอยู่ในสถานที่นี้ 'เยเรมีย์ 7:3พระเจ้าทรงเริ่มต้นด้วยการเรียกร้องให้พวกเขาซ่อมทางและการกระทำ คำว่า "ซ่อม" หมายถึงการทำให้ถูกต้องหรือทำให้ดีขึ้น พระเจ้าทรงต้องการการกลับใจที่แสดงออกผ่านการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิต ไม่ใช่เพียงทำพิธีกรรมต่อไปเรื่อย ๆ การนมัสการที่แท้จริงจึงไม่ได้เริ่มต้นเมื่อเราเดินเข้าโบสถ์ แต่เริ่มต้นจากชีวิตที่ยอมกลับใจและเชื่อฟังพระเจ้า'อย่าไว้วางใจในคำหลอกลวงเหล่านี้ที่ว่า ‘นี่เป็นพระวิหารของพระยาห์เวห์ พระวิหารของพระยาห์เวห์ พระวิหารของพระยาห์เวห์’ ' เยเรมีย์ 7:4ในยุคของเฮเซคียาห์จาก 2 พงศ์กษัตริย์ 19 พระเจ้าเข้าแทรกแซงปกป้องทำลายกองทัพอัสซีเรียเพื่อปกป้องกรุงเยรูซาเล็ม เหตุการณ์นี้ทำให้คนในยุคต่อมามั่นใจว่า พระเจ้าจะทรงปกป้องกรุงเยรูซาเล็มเสมอ เพราะมีพระวิหารอยู่ที่นั่น ความมั่นใจนี้จึงค่อย ๆ กลายเป็นความไว้วางใจในพระวิหารมากกว่าพระเจ้า ทุกวันนี้เราก็อาจตกอยู่ในอันตรายแบบเดียวกัน พวกเราอาจจะวางใจว่าเพียงไปโบสถ์ งานรับใช้ หรือการทำกิจกรรมฝ่ายวิญญาณก็เพียงพอแล้ว ทั้งที่ชีวิตยังไม่ยอมเปลี่ยนแปลง พระเจ้ามิได้ทรงห้ามพิธีกรรมเหล่านั้น แต่ทรงปฏิเสธพิธีกรรมต่าง ๆ ที่ปราศจากการกลับใจ'“เพราะว่า ถ้าเจ้าซ่อมทางและการกระทำของเจ้าจริงๆ ถ้าเจ้าให้ความยุติธรรมต่อกันและกันจริงๆ ถ้าเจ้าไม่ข่มเหงคนต่างด้าว ลูกกำพร้าพ่อหรือแม่ม่าย และไม่ทำให้โลหิตที่ไร้ความผิดต้องหลั่งออกจนถึงตายในที่นี้ และถ้าเจ้าทั้งหลายไม่ติดตามพระอื่นไปให้เจ็บตัวเอง แล้วเราจะให้เจ้าอาศัยอยู่ในสถานที่นี้ ในแผ่นดินซึ่งเราได้ยกให้แก่บรรพบุรุษของเจ้าตั้งแต่อดีตกาลจนตลอดไปเป็นนิตย์ ' เยเรมีย์ 7:5-7เราจะเห็นคำว่า ถ้า...แล้ว... นี่ไม่ใช่เงื่อนไขของการได้รับความรอดด้วยการกระทำ แต่เป็นการเรียกร้องให้ประชากรในพันธสัญญาแสดงการเชื่อฟังที่สอดคล้องกับความสัมพันธ์ของพวกเขากับพระเจ้า สิ่งที่พระเจ้าต้องการ คือ ความยุติธรรม ความเมตตาต่อคนต่างด้าว ลูกกำพร้า แม่ม่าย และความซื่อสัตย์ต่อพระเจ้า คือไม่ไปติดตามพระอื่น ทั้งหมดนี้คือการนมัสการที่แท้จริงที่พระเจ้าต้องการ พระเจ้าต้องการให้เราเปลี่ยนวิถีการใช้ชีวิต สำหรับคนยูดาห์พระเจ้าตรัสว่า ถ้าพวกเขาซ่อมทางของเขา คือกลับใจจริง ๆ พระองค์จะให้เขาอาศัยอยู่ที่นั่น และสำหรับพวกเราที่เชื่อในพระเยซู การกลับใจและดำเนินชีวิตในพระองค์ คือหลักฐานของผู้ที่อยู่ในพันธสัญญาใหม่ และความหวังของเราคือ เราจะได้อยู่กับพระองค์ตลอดไปที่บ้านของพระเจ้า'แต่จงเป็นผู้ประพฤติตามพระวจนะ ไม่ใช่เป็นเพียงผู้ฟังเท่านั้น มิฉะนั้นจะเป็นการหลอกตัวเอง ' ยากอบ 1:22ขอให้เราถามตัวเองว่า เรากำลังวางใจในพระเจ้าจริง ๆ หรือกำลังหลอกตัวเองด้วยกิจกรรมฝ่ายวิญญาณ ขอให้การนมัสการของเราจะไม่จบลงเมื่อออกจากโบสถ์ แต่การนมัสการจะดำเนินต่อไปผ่านชีวิตที่เรารักพระเจ้า เชื่อฟังพระองค์ และสำแดงความรักต่อผู้คนในทุก ๆ วัน ฃการนมัสการที่แท้จริงไม่ได้วัดจากจำนวนครั้งที่เราไปโบสถ์ แต่วัดจากการเชื่อฟังพระเจ้าในชีวิตของเราทุก ๆ วันวุฒิ วงศ์สรรเสริญ