พระธรรมนำชีวิต ตอน วันที่ใจสลาย Ep.1364

พระธรรมนำชีวิตตอน วันที่ใจสลาย Ep.1364 เมื่อชีวิตต้องเผชิญกับความสูญเสียและความเจ็บปวด เรามีทางเลือกเสมอ คือจมอยู่กับความเศร้า หรือหันหน้าขึ้นมองพระเจ้า ดาวิดเลือกอย่างหลัง ขอเรื่องราวนี้จะเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่จะจดจ่อจับจ้องที่พระเจ้า และให้ความสำคัญกับพระเจ้ามากกว่ารู้สึกและสถานการณ์ที่กำลังเผชิญอยู่แบบดาวิด เมื่อนาธันเตือนเสร็จก็กลับบ้านในท้ายข้อ 15 บอกว่า “…แล้วพระยาห์เวห์ทรงทำให้ราชโอรสนั้น ซึ่งภรรยาของอุรียาห์ประสูติให้แก่ดาวิดประชวรหนัก ' ข้อความนี้บันทึกเพื่อยืนยันว่า โรคร้ายที่เกิดขึ้นนั้นพระเจ้าอนุญาตให้เกิดขึ้น 'ดาวิดก็ทรงอ้อนวอนพระเจ้าเพื่อพระกุมารนั้น และดาวิดทรงอดอาหารและบรรทมบนพื้นดินคืนยังรุ่ง '2 ซามูเอล 12:16 สิ่งที่ดาวิดทำนั้นคือการอธิษฐานร้องทูลต่อพระเจ้าเพื่อลูกชายของเขา ด้วยการถืออดอาหาร นอนกับพื้น แม้ว่าคนของดาวิดจะมาร้องขอให้ลุกขึ้นจากพื้น ขอให้กินและดื่มบ้าง แต่ดาวิดไม่ยอม ข้อ 18 บอกว่าเด็กนั้นเสียชีวิตในวันที่ 7 แต่คนของดาวิดก็กลัว ไม่กล้าบอก พวกเขากลัวดาวิดทำร้ายตัวเอง 'แต่เมื่อดาวิดทอดพระเนตรเห็นข้าราชการกระซิบกระซาบกันอยู่ ดาวิดเข้าพระทัยว่าพระกุมารนั้นสิ้นพระชนม์แล้ว ดาวิดจึงรับสั่งถามข้าราชการของพระองค์ว่า “เด็กนั้นสิ้นชีวิตแล้วหรือ?” เขาทูลตอบว่า “สิ้นพระชนม์แล้ว พ่ะย่ะค่ะ” ' 2 ซามูเอล 12:19 แม้ดาวิดเองจะอยู่ในช่วงเวลาที่หนักหน่วงที่สุด แต่เขาก็ยังสังเกตอาการคนที่อยู่รอบตัว ดาวิดอยู่ในโลกแห่งความจริง จนเขารู้ว่าลูกชายนั้นเสียชีวิตแล้ว 'แล้วดาวิดทรงลุกขึ้นจากพื้นดิน ชำระพระกาย ชโลมพระองค์ เปลี่ยนฉลองพระองค์ ดำเนินเข้าไปในพระนิเวศของพระยาห์เวห์และนมัสการ แล้วเสด็จกลับพระราชวังของพระองค์ รับสั่งให้จัดอาหารมา แล้วพระองค์ก็เสวย ' 2 ซามูเอล 12:20 หลังจากเหตุการณ์นี้ผ่านไปแล้ว ดาวิดก็ลุกขึ้นอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ตรงนี้สำคัญมากคือ ดาวิดไปพระนิเวศของพระเจ้าเพื่อนมัสการพระองค์ก่อน กลับบ้าน แล้วค่อยหาอะไรกิน แม้ว่าดาวิดเคยผิดพลาดแบบไม่น่าให้อภัย แต่เมื่อเขากลับใจ พระเจ้าก็ทรงให้อภัย แต่ผลที่ตามมา ดาวิดก็ยอมรับ ดาวิดเริ่มกลับมาอยู่ในสิ่งที่จะต้องเป็นคือให้พระเจ้ามาก่อนทุกสิ่ง ในสดุดี 9 (TNCV) มีข้อกำกับว่า ถึงหัวหน้านักร้อง ทำนอง “การตายของบุตรชาย” บทสดุดีของดาวิด แม้ว่าจะมีผู้รู้ได้ให้ความเห็นว่าเนื้อหาของบทสดุดีนี้ไม่ได้พูดถึงการจากไปของลูกชายของดาวิดโดยตรง แต่ผมมองว่าบทสดุดีของดาวิดนี้สามารถเป็นตัวอย่างว่า แม้ว่าจะพบความเสียใจและความสูญเสีย ดาวิดยังคงยกย่องพระเจ้า ว่าพระเจ้าทรงเป็นที่ลี้ภัยในวันใจที่แตกสลาย นี่ไม่ใช่การปฏิเสธความเศร้า แต่เป็นการเลือกให้พระเจ้าอยู่เหนือความรู้สึก เป็นการประกาศว่าพระเจ้าทรงเป็นความหวังแม้ในอยู่ในความยากลำบาก ขอให้เราซื่อสัตย์ต่อพระเจ้า อย่าให้ความเจ็บปวด ความผิดพลาดในอดีตมาหยุดเรา แต่ให้ชีวิตของเรายืนยันว่า พระเจ้ายังคงเป็นพระเจ้าของเรา พระองค์ทรงยิ่งใหญ่สูงสุด และไม่เคยเปลี่ยนแปลงทั้งสิทธิอำนาจและความรักของพระองค์ วุฒิ วงศ์สรรเสริญ