พระธรรมนำชีวิต ตอน อย่าให้พระพรกลายเป็นพระเพลิง Ep.1654

พระธรรมนำชีวิตตอน อย่าให้พระพรกลายเป็นพระเพลิง Ep.1654เมื่อเราอธิษฐานขอพระพรจากพระเจ้า เราเคยสังเกตไหมว่า ในช่วงเวลาที่เราได้รับพระพรนั้น เป็นช่วงเวลาที่เรามักห่างจากพระเจ้า เยเรมีย์ 5:7-9 เตือนเราว่า ปัญหาของมนุษย์ไม่ได้อยู่ที่การอวยพรของพระเจ้าน้อยเกินไป แต่ปัญหาอยู่ที่เมื่อเราได้รับพระพรนั้น เรากลับหันหลังให้พระเจ้าผู้ประทานพระพร'“เราจะให้อภัยเจ้าได้อย่างไร? ลูกหลานของเจ้าได้ละทิ้งเราแล้ว และได้สาบานโดยผู้ที่ไม่ใช่พระเจ้า เมื่อเราเลี้ยงเขาให้อิ่ม เขาก็ล่วงประเวณี แล้วชุมนุมกันที่บ้านของหญิงแพศยา ' เยเรมีย์ 5:7พระเจ้าตรัสด้วยคำถามว่า “เราจะให้อภัยเจ้าได้อย่างไร?” คำถามนี้สะท้อนเหตุผลที่พระเจ้าตรัสในข้อ 1 ว่า พระองค์ไม่ทรงพบคนที่ทำการยุติธรรม และแสวงหาความจริงเลยในเยรูซาเล็ม นี่ไม่ใช่เพราะพระเจ้าไม่มีความเมตตา แต่เพราะคนของพระเจ้าในทุกระดับชั้น จงใจละทิ้งพระเจ้า จงใจหักพันธสัญญาที่พระเจ้าได้ให้ไว้ พวกเขาหันไปหาพระอื่นที่พวกเขาเชื่อว่าจะนำความอุดมสมบูรณ์ ความมั่นคงมาสู่ชีวิต ทั้ง ๆ ที่พระเจ้าทรงอวยพร และจัดเตรียมทุกอย่างให้ แต่พวกเขาหันหลังให้พระเจ้าในวันที่พวกเขาได้รับพระพรจากพระองค์ คนยูดาห์ละทิ้งพระเจ้าผู้ประทานพระพรนั้น ขอพวกเราอย่าเป็นอย่างนี้นะครับ'พวกเขาเหมือนม้าผู้ที่อิ่มหนำและกลัดมัน ทุกคนต่างร้องหาภรรยาของเพื่อนบ้านของตน ' เยเรมีย์ 5:8ม้าผู้ที่อิ่มหนำ หมายถึง ม้าที่ได้รับการเลี้ยงดูอย่างดีจน และมีความต้องการทางเพศอย่างสัตว์ มันปล่อยตัวตามสัญชาตญาณจนไม่สามารถควบคุมได้ “ทุกคนต่างร้องหาภรรยาของเพื่อนบ้านของตน” ในภาษาเดิม มีความหมายว่า ม้าที่ต้องการผสมพันธุ์นั้น มันร้องขึ้นเมื่อเห็นม้าตัวเมีย นี่คือภาพเปรียบเทียบของผู้คนที่ปล่อยตัวตามตัณหาและความต้องการ พระพรที่ปราศจากการยำเกรงพระเจ้าไม่ได้ทำให้มนุษย์ดีขึ้น แต่ในทางตรงกันข้าม พระพรนั้นกลับกลายเป็นเชื้อที่ทำให้ความบาปเติบโตมากขึ้น ก่อนที่จะเข้ามาในคะนาอัน พระเจ้าใช้โมเสสเตือนพวกเขาแล้ว ในเฉลยธรรมบัญญัติ 8:10-14 สรุปใจความได้แบบนี้ เมื่อเจ้าได้กินและอิ่มหนำแล้ว จงระวังอย่าลืมพระเจ้า พระยาห์เวห์ เมื่อเรามีทุกอย่างแล้ว เรามักเริ่มคิดว่า เราไม่จำเป็นต้องพึ่งพาพระเจ้าอีกต่อไป สำหรับเราคริสเตียนในปัจจุบัน พระพรที่พระเจ้าประทานให้ทุกอย่าง ความสำเร็จ ความสามารถ เงินทองเป็นของประทานที่พระองค์ประทานให้ ขออย่าให้พระพรของพระเจ้า ทำให้เราจงใจละเลย ละทิ้งพระเจ้า แล้วเราก็ภูมิใจในตัวเอง ภูมิใจในสิ่งที่เรามี จนเราไม่พึ่งพาพระเจ้า อย่าให้การอวยพรของพระเจ้า พาเราห่างจากพระองค์'เพราะสิ่งเหล่านี้เราจะไม่ลงโทษเขาหรือ?” พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้แหละ “และเราไม่ควรจะแก้แค้นชนชาติที่เป็นอย่างนี้หรือ?” ' เยเรมีย์ 5:9จากข้อ 1 มาเราได้เห็นพระทัยของพระเจ้าที่เต็มด้วยความเมตตา แต่คนของพระเจ้าไม่กลับใจ พระเจ้าจึงต้องส่งการพิพากษามา เพราะว่าถ้าพระเจ้าปล่อยให้ความบาปชั่วดำเนินต่อไปโดยไม่มีการพิพากษา พระเจ้าก็จะไม่ทรงเป็นพระเจ้าที่บริสุทธิ์ ยุติธรรม แต่เพราะพระองค์ทรงรักความบริสุทธิ์ รักความยุติธรรม พระเจ้าจึงต้องจัดการกับความบาปอย่างจริงจัง 'เปโตรจึงกล่าวกับเขาทั้งหลายว่า “จงกลับใจใหม่และรับบัพติศมาในพระนามของพระเยซูคริสต์ให้หมดทุกคน เพื่อพระเจ้าจะทรงยกความผิดบาปของท่านทั้งหลาย แล้วพวกท่านจะได้รับของประทานคือพระวิญญาณบริสุทธิ์ ' กิจการ 2:38ในสมัยเยเรมีย์ คำถามคือ 'เราจะให้อภัยเจ้าได้อย่างไร?' เพราะไม่มีคนชอบธรรมเหลืออยู่เลย แต่ในข่าวประเสริฐ พระเจ้าทรงตอบคำถามนั้นด้วยพระองค์เอง พระเจ้าทรงส่งพระเยซูคริสต์ ผู้ทรงเป็นผู้ชอบธรรมมารับโทษแทนเรา เพื่อให้คนบาปอย่างเราได้รับการอภัยและคืนดีกับพระเจ้า ขออย่าให้พระพรของพระเจ้าที่ขาดความยำเกรงนั้น เป็นสิ่งที่นำเราออกห่างจากพระเจ้า ขอให้เรากลับใจใหม่ มาหาพระองค์ มาพึ่งพาพระคุณของพระเจ้าที่มาถึงเราทางพระเยซู ขอให้เราสำรวจหัวใจของเราว่า สิ่งที่พระเจ้าประทานให้ กำลังนำเราเข้าใกล้พระองค์มากขึ้นหรือน้อยลง ขอให้เราจำเสมอว่า พระพรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดไม่ใช่สิ่งที่พระเจ้าประทานให้เรา แต่คือพระเจ้าผู้ประทานพระพรนั้นให้ หากเรามีทุกอย่างแต่สูญเสียความสัมพันธ์กับพระเจ้า เราก็กำลังสูญเสียสิ่งที่มีค่าที่สุดไปแล้ววุฒิ วงศ์สรรเสริญ