พระธรรมนำชีวิต ตอน อย่าหูเบา Ep.1353

พระธรรมนำชีวิตตอน อย่าหูเบา Ep.1353 สิ่งดีๆ ที่เข้ามาในชีวิตกลับถูกมองเป็นภัยเพียงเพราะเรารับฟังความเห็นของบางคนมากกว่าการไตร่ตรองอย่างมีสติจากพื้นฐานแห่งพระวจนะของพระเจ้า เรื่องราวใน 2 ซามูเอล 10 คือภาพสะท้อนของคนที่หูเบา และตัดสินใจผิดเพราะฟังเสียงคนรอบตัวมากกว่าเสียงเรื่องจริง เรื่องราวในบททนี้เริ่มด้วยพระราชานาหาชแห่งอัมโมนเสียชีวิต มีผู้รู้ให้ข้อสังเกตว่าข้อสังเกตุว่านาหาชคนนี้คือคนละคนกับนาหาชจาก 1 ซามูเอล 11 เมื่อนาหาชเสียวิดก็ป็นยุคของลูกชายที่ชื่อว่าฮานูนขึ้นมาครองราชย์แทน ดาวิดมีใจที่อยากจะปลอบโยนดูแลฮานูนนจึงส่งคนไปเพื่อปลอบใจ 'แต่พวกเจ้านายของคนอัมโมนทูลฮานูนเจ้านายของพวกเขาว่า “ฝ่าพระบาททรงเห็นว่า ดาวิดส่งพวกผู้ปลอบโยนมาหาฝ่าพระบาท เพราะทรงให้เกียรติพระราชบิดาของฝ่าพระบาทหรือ? ดาวิดไม่ได้ส่งพวกข้าราชการมาหาฝ่าพระบาทเพื่อตรวจเมือง เพื่อสอดแนม และเพื่อจะคว่ำเมืองนี้หรือ?” ' 2 ซามูเอล 10:3 ปัญหาใหญ่ของฮานูนคือความหูเบา แต่ถ้าเรามองในเรื่องนี้ เขาเป็นกษัติรย์ใหม่เขาก็ต้องฟังผู้ใหญ่ในฝ่ายเขา แต่ก็เป็นไปได้ว่าฮานูนไม่รู้จักดาวิดอย่างดี สิ่งที่เกิดขึ้นจึงเป็นการเหยียดหยามน้ำใจ ฮานูนจึงจับพวกข้าราชการของดาวิดมาโกนเคราเสียครึ่งหนึ่ง และตัดเครื่องแต่งกายที่ตรงกลางจนถึงตะโพก แล้วปล่อยไป ' 2 ซามูเอล 10:4 สิ่งที่ฮานูนทำนั้นคือการทำให้คนของดาวิดอับอายสุดๆ หนวดเคราเปรียบเสมือนศักดิ์ศรีถูกโกนออกครึ่งนึ่ง ยิ่งไปกว่านั้นเขาตัดเสื้อผ้าครึ่งล่างออกเพื่อให้อับอายเพราะจะต้องเดินโป้กลับบ้าน 'ความรักทนได้ทุกอย่างแม้ความผิดของคนอื่น และเชื่อในส่วนดีของเขาอยู่เสมอ และมีความหวังอยู่เสมอ และทนต่อทุกอย่าง ' 1 โครินธ์ 13:7 ปัญหาใหญ่ของชีวิตเราหลายครั้งไม่ได้เกิดจากสิ่งที่เป็นจริง แต่จากการตีความผิด หรือเชื่อข่าวลือที่บิดเบือน ขอให้เราเองจะไม่ฟังความข้างเดียว เมื่อเราตัดสินใจจะทำอะไรให้เราทำสิ่งนั้นโดยมีพื้นฐานขากพระทัยของพระเจ้า ขอให้เราทำเหมือนกษัตริย์ดาวิดที่ตั้งพระเจ้าไว้ตรงหน้าเสมอ สำหรับเราขอเพิ่ม ว่าให้ตั้งพระวจนะของพระเจ้าไว้เป็นบรรทัดฐานของชีวิต เราต้องยอมให้เสียงของคน เสียงของสังคม หรือความกลัวเสียหน้านำหน้าเสียงของพระเจ้า เพราะเสียงเหล่านั้นอาจจะพาเราไปทำให้สิ่งที่ผิดพลาดคือไม่ทำตามพระทัยของพระเจ้า วุฒิ วงศ์สรรเสริญ