พระธรรมนำชีวิต ตอน อย่าขุดบ่อเอง Ep.1625

พระธรรมนำชีวิตตอน อย่าขุดบ่อเอง Ep.1625จุดเริ่มต้นของการห่างจากพระเจ้า มักเกิดขึ้นเมื่อเราเริ่มคิดว่า มีสิ่งอื่นที่เติมเต็มชีวิตเราได้มากกว่า เริ่มคิดว่าความสำเร็จทำให้เรามั่นคงกว่า เงินทำให้เราปลอดภัย นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราละทิ้งพระเจ้า เยเรมีย์ 2:4–13 พระเจ้าทรงโต้แย้งกับประชากรของพระองค์ด้วยความเสียพระทัย ในข้อ 5 พระเจ้าทรงทวงถามว่าพระองค์ทำผิดอะไร 'พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า “บรรพบุรุษของเจ้าพบความผิดอะไรในเราเล่า? เขาจึงห่างเหินจากเรา และไปติดตามสิ่งไร้ค่า และได้กลายเป็นสิ่งไร้ค่า ' เยเรมีย์ 2:5สิ่งไร้ค่า คำนี้กำลังบอกถึงสิ่งที่มีอยู่จริง แต่จับต้องไม่ได้ และจะหายไปอย่างรวดเร็ว เช่น หมอก เมื่ออิสราเอลหันไปจากพระเจ้าหันไปติดตามสิ่งว่างเปล่า สุดท้ายพวกเขาก็กลายเป็นคนว่างเปล่า มนุษย์จะค่อย ๆ กลายเป็นเหมือนสิ่งที่ตัวเองนมัสการ ถ้าใจของเราหมกมุ่นอยู่กับชื่อเสียง เงินทอง ความสำเร็จ หรือการยอมรับจากคนอื่น สุดท้ายชีวิตจะเหนื่อยและว่างเปล่า เพราะสิ่งเหล่านั้นไม่สามารถเติมหัวใจมนุษย์ได้จริง วรรคต่อมาข้อ 6-7 กำลังสะท้อนถึงวันที่ยากลำบากในถิ่นทุรกันดาร ชีวิตลำบากนั้น พวกเขากลับพึ่งพาพระเจ้า แต่เมื่ออยู่ในดินแดนแห่งพระสัญญา ชีวิตสบายก็กลับละทิ้งพระเจ้า ข้อ 8 ได้ระบุถึงความล้มเหลวของระบบมนุษย์ ปุโรหิตไม่แสวงหาพระเจ้า ผู้เชี่ยวชาญธรรมบัญญัติรู้บทบัญญัติ แต่ไม่รู้จักพระเจ้าและแม้แต่ผู้เผยพระวจนะก็ยังไปฟังเสียงของพระบาอัลวรรคต่อมาข้อ 9-11 พระเจ้าตรัสว่า “เราจึงยังคงโต้แย้งกับเจ้า” คำว่า “โต้แย้ง” เป็นภาพของการฟ้องร้องในชั้นศาล พระเจ้ากำลังนำคดีของประชากรของพระองค์มาพิจารณา เพราะคนอิสราเอลละทิ้งพระองค์ พระเจ้าตรัสว่า ให้พวกเขาไปดูตั้งแต่เกาะไซปรัส จนถึงเมืองเคดาร์'มีชนชาติใดเคยเปลี่ยนพระของตน แม้ว่าพระเหล่านั้นไม่ได้เป็นพระ? แต่ประชากรของเราได้เอาศักดิ์ศรีของเขา แลกกับสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ ' เยเรมีย์ 2:11แปลความให้เข้าใจคือ ไม่มีชนชาติใดที่ละทิ้งพระของตน แม้ว่าพระเหล่านั้นจะไม่ใช่พระเจ้าเที่ยงแท้ก็ตาม แต่คนอิสราเอลกลับละทิ้งพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ ไปติดตามสิ่งปลอมที่ไม่มีประโยชน์อะไรเลย ชนชาติที่กราบไหว้รูปเคารพยังซื่อสัตย์ต่อพระของตน แต่ประชากรของพระเจ้ากลับทอดทิ้งพระองค์ ผู้ทรงช่วยกู้ ดูแล และเลี้ยงดูพวกเขามาตลอด ปัญหาของอิสราเอลจึงไม่ใช่แค่นมัสการผิด แต่คือหัวใจของเขาเปลี่ยนเจ้าของ'“เพราะว่าประชากรของเราได้ทำความชั่วถึงสองประการ เขาได้ทอดทิ้งเรา ซึ่งเป็นน้ำพุที่มีน้ำแห่งชีวิต แล้วสกัดบ่อน้ำไว้สำหรับตนเอง เป็นบ่อแตกที่ขังน้ำไม่ได้ ' เยเรมีย์ 2:13บาปสองประการของพวกเขาคือ การทอดทิ้งพระเจ้า และพยายามสร้างแหล่งความมั่นคงอื่นมาแทนที่พระเจ้า พระเจ้าทรงเรียกพระองค์เองว่า “น้ำพุแห่งชีวิต” น้ำพุในโลกโบราณคือแหล่งน้ำสดใหม่ที่ไหลอยู่เสมอ สะอาด มีชีวิตและไม่หมดง่าย ต่างจากบ่อเก็บน้ำที่มนุษย์ต้องขุดขึ้นเอง ซึ่งเต็มไปด้วยตะกอน สกปรก และถ้าเป็นบ่อที่แตก น้ำก็จะค่อย ๆ รั่วหายไปจนไม่เหลืออะไรเลย พระเจ้ากำลังบอกว่า ประชากรของพระองค์กำลังทำสิ่งที่โง่อย่างที่สุด คือทิ้งน้ำพุแห่งชีวิต แล้วไปเหนื่อยขุดบ่อแตกที่เก็บน้ำไม่ได้ นี่มันคือภาพของมนุษย์ทุกยุค เราพยายามสร้างบ่อของตัวเอง บ่อแห่งเงินทอง ความสำเร็จ บ่อแห่งการยอมรับจากผู้คน ทั้งหมดนี้เป็นบ่อแตกที่เราพยายามขุดเอง สุดท้ายก็ไร้ค่าและจะหายวับไปอย่างหมอกควัน'พระเยซูตรัสตอบว่า “ทุกคนที่ดื่มน้ำนี้จะกระหายอีก แต่คนที่ดื่มน้ำที่เราจะให้กับเขานั้น จะไม่มีวันกระหายอีกเลย น้ำที่เราจะให้เขานั้นจะกลายเป็นบ่อน้ำพุในตัวเขาพลุ่งขึ้นถึงชีวิตนิรันดร์” ' ยอห์น 4:13-14นี่คือสิ่งที่พระเยซูทรงพูดกับหญิงชาวสะมาเรีย ตัวเราเองหรือโลกนี้ให้ได้เพียงบ่อแตกที่ขังน้ำไม่ได้ แต่พระเยซูคริสต์ทรงเป็นน้ำแห่งชีวิต วันนี้เรากำลังดื่มน้ำจากที่ไหน มีอะไรในชีวิตที่กำลังแทนที่พระเจ้าหรือเปล่า หัวใจมนุษย์จะไม่มีวันอิ่ม จนกว่าจะกลับมาหาพระเจ้า พระเจ้าเท่านั้นที่จะเติมเต็มหัวใจของเรา อย่าเสียเวลาไปกับการขุดบ่อที่ขังน้ำไม่ได้ เพราะไม่มีบ่อไหนที่จะแทนที่น้ำพุแห่งชีวิต ตือพระเยซูคริสต์ได้ครับวุฒิ วงศ์สรรเสริญ