พระธรรมนำชีวิต ตอน อย่าละทิ้งพระเจ้า Ep.1513

พระธรรมนำชีวิตตอน อย่าละทิ้งพระเจ้า Ep.1513 จากบทเรียนเรื่องของการเลี้ยงดูศัตรูในตอนที่แล้ว วันนี้เรามาสู่ความจริงที่โหดร้าย 2 พงศ์กษัตริย์ 6:24–30 เป็นช่วงเวลาที่กรุงสะมาเรียถูกล้อมโดยกองทัพซีเรีย เหตุการณ์เลวร้ายถึงขั้นสุด เกิดการกันดารอาหารอย่างหนัก ข้าวยากหมากแพง ของที่ไม่ควรกินอย่างหัวลาก็กลับมีราคาสูง ความน่ากลัวกว่าความอดอยาก คือ ความล่มสลายของศีลธรรมของคนอิสราเอล ขณะที่พระราชาแห่งอิสราเอลเดินอยู่บนกำแพง มีผู้หญิงคนหนึ่งมาขอความช่วยเหลือ แต่พระราชาตอบว่า “ถ้าพระยาห์เวห์ไม่ทรงช่วยเจ้า เราจะเอาความช่วยเหลือจากที่ไหนมาให้เจ้า? จากลานนวดข้าวหรือจากบ่อย่ำองุ่นหรือ?” 'แต่พระราชาตรัสถามนางว่า “เจ้ามีเรื่องอะไร?” นางทูลตอบว่า “หญิงคนนี้บอกข้าพระบาทว่า ‘เอาลูกของเจ้ามาให้พวกเรากินวันนี้เถิด และพวกเราจะกินลูกของฉันวันพรุ่งนี้’ เราจึงต้มลูกของข้าพระบาทและกิน และรุ่งขึ้นข้าพระบาทก็พูดกับนางว่า ‘เอาลูกของเจ้ามา เพื่อพวกเราจะกินกัน และนางก็ซ่อนลูกของนางเสีย’ ” ' 2 พงศ์กษัตริย์ 6:28-29 ใช่ครับ พวกเราฟังถูกแล้ว ความหิวจึงทำให้แม่กินลูกตัวเองสัญชาตญาณการเอาตัวรอดทำลายความเป็นมนุษย์ เรื่องนี้ไม่ใช่แค่โศกนาฏกรรม แต่มันคือคำแช่งสาปที่พระเจ้ามีไว้ในเฉลยธรรมบัญญัติ 28:53 ว่าถ้าอิสราเอลละทิ้งพระเจ้า พวกเขาจะตกต่ำจนถึงขั้นกินลูกในท้องตัวเอง 'และเมื่อพระราชาทรงได้ยินถ้อยคำของหญิงนั้น พระองค์ก็ฉีกฉลองพระองค์ (พระองค์กำลังทรงดำเนินอยู่บนกำแพง) ประชาชนก็มองและเห็นพระองค์ทรงฉลองพระองค์ผ้ากระสอบ อยู่แนบเนื้อ ' 2 พงศ์กษัตริย์ 6:30 พระราชาโยรัมฉีกเสื้อผ้าจึงทำให้เห็นว่าพระราชาทรงสวมชุดผ้ากระสอบอยู่ข้างในเป็นชุดไว้ทุกข์ สิ่งนี้ทำให้เห็นว่าพระราชาก็มีความทุกข์ ความบาปของผู้นำและคนในชาติ นำมาซึ่งความทุกข์ ไม่ใช่แค่เพียงผู้ใหญ่ที่ต้องรับผล แต่ทุกคนก็ต้องรับผลด้วย บทเรียนในวันนี้รุนแรง แต่เป็นเรื่องจริง ว่าผลของบาปส่งผลมาถึงทุกคน เมื่อสังคมไม่เชื่อฟังพระเจ้า เมื่อผู้คนหันหลังให้พระเจ้า ชุมชนนั้นก็จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป สำหรับพวกเราถ้าเราเจอความทุกข์แต่ไม่ยอมให้ความทุกข์พาเราไปหาพระเจ้า หัวใจเราจะด้านชา ความเห็นอกเห็นใจจะค่อย ๆ หายไป และเราจะเริ่มทำในสิ่งที่เราเองไม่คิดเลยว่าจะทำได้'พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ว่า “คนที่วางใจในมนุษย์ และให้เนื้อหนังเป็นกำลังของเขา และใจของเขาหันออกจากพระยาห์เวห์ คนนั้นก็เป็นที่แช่งสาป ' เยเรมีย์ 17:5 วันนี้ไม่ว่าเราจะกำลังเผชิญอะไร อย่าให้ความหิว ความขาดแคลน ความกลัว หรือความกดดัน พาเราไกลจากพระเจ้า แต่ขอให้ทุกอย่างนั้น พาให้เราเข้าหาพระเจ้ามากขึ้น เพื่อให้หัวใจเรายังอ่อนโยน ยังรักคน ยังกลัวบาป และยังพึ่งพาในพระเจ้าเสมอ เพราะทุกอย่างนั่นจะฟื้นขึ้น ดีขึ้นเมื่อคนของพระเจ้ากลับใจและไม่ละทิ้งพระเจ้าไป วุฒิ วงศ์สรรเสริญ