Piraye'ye Mektuplar- Nazım Hikmet Ran

1 Ekim 1945 Dağın üstünde : Akşam güneşiyle yüklü olan bir bulut var dağın üstünde. Bugün de : Sensiz, Yani yarı yarıya dünyasız geçti bugün de.... Ben yaşamak istiyorum biraz daha, Daha bir hayli yaşamak. Bunu birçok şey için istiyorum, Birçok Çok mühim şeyler. 2 Ekim 1945 Rüzgâr akar gider Aynı kiraz dalı bir kere bile sallanmaz aynı rüzgârla. Dayanılmaz bir acı halindeydi kendime karşı duyduğum merhamet Günler ağır. Günler ölüm haberleriyle geliyor. Düşman haşin Zalim 8 Ekim 1945 Çekilmez bir adam oldum yine: Uykusuz, Aksi, Lalet. Dünyaya erken gelmişim diye kahretmedim hiçbir zaman Bana yeter yirminci asırda olduğum safta olmak Bizim tarafta olmak Ben, nefsimin ne kadar cesur, Ne kadar alçak, Ne kadar kuvvetli, Ne kadar zayıf şeyi varsa, Hepsini taşıyarak : Dünyayı, Memleketimi Ve seni düşündüm... Bu ayak sesleri, Bu katliâmda Hürriyetimi, Ekmeğimi ve seni kaybettiğim oldu Fakat açlığın, Karanlığın Ve çığlıkların içinden güneşli elleriyle, kapımızı çalacak olan gelecek günlere güvenimi kaybetmedim hiçbir zaman... Kimi insan otların, Kimi insan balıkların çeşidini bilir Ben ayrılıkların Kimi insan ezbere sayar yıldızların adını Ben hasretlerin Gelsene dedin bana Kalsana dedin bana Gülsene dedin bana Geldim Kaldım Güldüm İyi insanlar, İyi hayvanlar, İyi bulutlar hiçbir zaman kaybolmaz...Seven, ölmez. Ölsene dedin bana Ben ölmem Yarın çık gel. Bırak her şeyi, Gel ki, bu şehir adımlarınla anlamlansın. Gel ki, bu şehir nefretim olmaktan çıksın. Gel ki, nefes alayım. Gel... Ben biliyorum ki, sen ''gidelim'' deyince, Seni takip etmek için hazır olacağım ben Bana huzur verirdin eskiden Dünyadaki hiçbir şeyin veremeyeceği şeyi verirdin Merhamet, Aşk Neşe İnsan Ya hayrandır sana, ya düşman... Ya hiç yokmuşsun gibi unutulursun, Ya da bir dakika bile çıkmazsın akıldan... Seni kim israf ediyor, ben her zerrene muhtaçken? Bir kere güldürdüysen, Bin kere bedel ödetir gibi ağlattın Sadece sevmiştim Hangi gidenin intikamını aldın benden? Beni kaybetmeye korkanla, Beni kaybedeceği şeyleri yapan aynı kişiydi Ben bunu size nasıl anlatayım? Sen sanıyorsun ki, Çelmeyi takan, yere düşenden daha mutlu olur bu hayatta Kaybolsam, yine ben çıkarım kendimi aramaya Üzülsem, kendi ruhumda bulurum teselliyi Kaçıp gitsem, yine kendime dönerim... Hayatın bana öğrettiği en önemli, Kendimden başka kimsenin beni bu kadar sevmeyeceği... Ama biri var Hiç gitmesin Hiç bitmesin istiyorum hala