EPISODE · Aug 11, 2022 · 4 MIN
Plüton’un Düş’üşü- Sera Kutlubey/ La Casa De Papel (interlude)
from Şiirlenelim · host Hedablida
''Kalbinizden vurulursanız sizi öldüren kurşunun sesini duymazsınız.'' Ben, Vera. Ötekiyim. Tıpkı senin gibi. Herkes gibi. Ve sen....Sen her kimsen. Senin de içinde biri var, bazen yatağa yattığında "Işığı kapatma " diyen. İçinde biri daha var. Annenin ölümüyle büyüyen. Birisi var, içten içe seni ayıplayan. Ve yine biri var, hep ayıplanmanı sağlayan. Kaç kişi var içinde? Saydın mı? Hiç dinledin mi onları? Ben her gün, her gece dinlerim onları. Müzik grupları bile var. Kalbe deva vaazlar. Kaderleri isminden yazılsın, hep yükselsin dedik. Ben de hep dinledim onları, bir tek ben dinledim. Biliyorum ki, ben dinlemesem de yine de söylerdi şarkılarını. Kaç yaşındasın demek, kaç dolunay boyunca yaşadığın anlamına geliyor. Oysa dolunayları saymak, bunun hesabının peşine düşmek pek tehlikelidir. Çünkü böylece insanların genellikle kaç dolunay yaşadığı ortaya çıkar. İlk kez, çok özel. Benzersiz. Ancak son zamanlar karşılaştırmanın ötesindedir. Onlar paha biçilmez. Ama insanlar normalde bunun son kez olduğunu bilmiyorlar. İnsanın kendine ait tek bir şansı oluyordu ve o da peşinden gitmeden olmuyordu. Bir yara olduğunda hücreler onu kapatmak için bir araya gelir. Eğer yapmazlarsa, vücut sonunda ölür. Bir yara var ve bizim bir araya gelmemiz gerekiyor. Varla yok arasındayım. Hep, varla yok arasındaydım zaten. Ben güvercinin özgürlüğüne uçarken ardında bıraktığı zerresiyim. Bu dünyada her şey denge ile yönetilir: Kazanılan ve kaybedilen! Kaybedecek bir şeyin yoksa büyürsün. Karanlığın ruhumda mayalandığını hissediyordum. İnsan çökmeden önce kaç darbeye dayanabilir? Direnişler böyle hoşa gidiyorsa bunun sebebi hepimizin içinde bir isyancı olması galiba. Dünya var gücüyle tepene çökmeye çalışsa bile, başını hep dik tutacaksın. Rakibinin gözlerini göremezsen aklından geçenleri bilemezsin. Mutluluk şimşek gibidir, yanıp söner. Ve unutma ki gerçekler acı değildir, acılar gerçektir. Cennete ulaştığında, düşüş yıkıcıdır. Umutsa, domino taşları gibidir. Biri düştüğünde, diğerleri takip eder. Kimsenin hayallerini ve umutlarını senden çalmasına izin verme. Unutma ki, korktukça tutsak, umut ettikçe özgürüz. İçinde seni kemiren seni bırak. Bak nerelere varıyor gökyüzü. Hangi zamanlara. Hangi sonsuzluğa. GİT. Gökyüzü, korkunç, güzel ve okşayıcıdır, baygın baygın bakar, yanına çağırır, okşamalarından insanın başı döner. Yıldızlar seni yaşatacak, unutma.
Embed this episode
Ready to play
Plüton’un Düş’üşü- Sera Kutlubey/ La Casa De Papel (interlude)
No transcript for this episode yet
Similar Episodes
No similar episodes found.
Similar Podcasts
No similar podcasts found.